اعوذ بالله السميع العليم من الشيطان الرجيم.
بسم الله الرحمن الرحيم.
حضرت عبدالعظیم از، شرحش که او از عبدالحسن ثالث علیه السلام از امام هادی سلام الله.
این حدیث اینجور است.
امام می‌فرماید لما كلم الله اینجا نکات عمیقی در این حدیث هست که عرض کردم کلا من ترجمه می‌کنم فقط ترجمه‌اش اون اندازه که یادتون میمونه یادداشت می‌کنید.
امام فرمود لما كلم موسى بن عمران علیه السلام وقتی که خدای متعال با موسی بن عمران صحبت می‌کرد، تکلم می‌فرمود.
قال موسی.
موسی گفت اینها این روایت را گفتند از امام هادی و امام هادی صحبت و مکالمه‌ای را که بین خدای متعال و حضرت موسی شده است ذکر می‌فرماید.
قال موسی حضرت موسی گفت به خدا الهی ما جزاء من شهد انی رسولک و نبیوک و انک كلمتنی.
اولش اینجور شروع می‌شود.
حضرت موسی سؤال می‌کند تو ای جزای کسی که شهادت داده است من رسول تو و نبی تو هستم و تو با من مکالمه کردی.
جزای آن کسی که به این مسئله شهادت دهد چیست؟
قال خدا فرمود یا موسی تحییه ملائکتی فتبشره بجنتی.
کسی که به این معنا شهادت دهد، ملائکه من می‌آید به سوی او و او را بشارت بهشت می‌دهد.
قال موسی.
حالا قسمت‌های بعدی.
موسی گفت که الهی ما جزاء من قام بین یدیک یصلی.
خدایا جزای کسی که در پیشگاه تو می‌ایستد و نماز می‌ایستد و نماز می‌خواند چیست؟
قال یا موسی فرمود خدا موسی اباهی به ملائکتی.
من به وسیله این بنده مباهات می‌کنم به ملائکه‌ام.
به اهمیت نماز مباهات می‌کنم به ملائکه‌ام.
راکعاً و ساجداً و قائماً و قاعداً.
وقتی به رکوع می‌رود، به سجده می‌رود، به قیام و به رکوع می‌پردازد در نماز من مباهات می‌کنم به ملائکه‌ام.
بعد فرمود که من باهیت به ملائکتی.
من و کسی هم که من به وسیله او با او به ملائکه‌ام مباهات می‌کنم، او را عذاب نمی‌کنم که.
خدا با کسی مباهات می‌کند بعد که می‌کند او را عذاب می‌کند.
او را عذاب نمی‌کند.
خب از اینجا توجه به اهمیت نماز داشته باشیم.
قال موسی.
موسی گفت که الهی ما جزاء من اطعم مسكينا.
خدایا چه جزای آن کسی که مسکینی را اطعام می‌کند ابتغاء وجهک و نظرش هم فقط رضای تو باشد.
وجه تو باشد.
قال.
حالا این ابتغاء وجهک من قبلاً هم لابد در صحبت‌ها و بحث‌ها فهمیدید.
معمولاً اینجور معنی می‌کنند که مثلاً همین جا که می‌فرماید که جزاء من اطعم مسكينا سؤال می‌کند از خدا که من اطعم مسكينا جزای کسی که اطعام می‌کند مسکین چیست؟
ابتغاء وجهک برای منظورش هم فقط رضای تو و ثواب توست.
اما مسئله را اگر بخواهیم عمیق‌تر معنا کنیم ابتغاء وجهک یعنی طالب وجه توست.
یعنی نظر به وجه خدا که هدف مقصود طالبان و مؤمنان است.
ابتغاء وجهک اطعام می‌کند به مساکین و مقصودش هم ابتغاء وجه.
ابتغاء یعنی طلب، خواستن، خواستن وجه توست و نظر به وجه تو.
جزای چنین کسی چیست؟
قال خدا فرمود یا موسی.
موسی آمن آمن منادیً ينادي يوم القيامة على رؤوس الخلائق.
منادی‌ای را من امر می‌کنم که روز قیامت در نحو مصطلح نزد همه مردم ندا می‌کند که ان فلان بن فلان من utqae الله من النار.
من منادی را مأمور می‌کنم کسی که این کار را کرد، برای خدا اطعام مسکین.
نظرتون باشه.
البته خود شماهایی که اینجا هستید مانند ماها زیاد سودا نیستید اما باز در حد خودتون توجه داشته باشید که بسیار مهم است مسئله.
خیلی مهم است.
من قبلاً هم در صحبت‌هام گفتم آیات تأکیدی در این باب در باب انفاق و فداییه مساکین.
خیلی مسئله مهمی است نزد خدای متعال و از لحاظ اخروی و معنوی و باطن امر بسیار مهم است مسئله.
از بس مهم است می‌بینید جزای که در این روایت ذکر می‌شود برای چنین کسی خیلی مهم است.
خدا امر می‌کند به منادی در روز قیامت که همه حاضر هستند على رؤوس الخلائق ندا بکند که خدا امر می‌کند منادی ندا بکند على رؤوس الخلائق نزد همه که ان فلان بن فلان.
فلانی همین کسی که اطعام کرده است من utqae الله من النار از آزاد شده‌های خدا از چیست؟
از آتش.
از آتش است.
بسیار مهم است.
یعنی به همه هم اعلام می‌شود که این از آتش خدا او را، او را از آتش آزاد کرده است.
هرچه می‌توانید در این باب قدم بردارید.
مخصوصاً الان که در اینجور مشکلی و مساکین زیاد هستند.
به هر صورت خیلی، خیلی من به این مسئله تأکید می‌کنم توجه داشته باشید و طمع بکنیم.
اینکه حاجی شما و شما را مانع از این تغییر نشود، مانع نباشد که بسیار مهم است.
از آنها نباشید که به بعضی از مستحبات که بی‌معنون است می‌پردازند.
وقتی که [صدای سرفه] تمام مسائل اینجوری پیش بیاد اونجا می‌بینید که کمک‌شون لنگه.
یعنی هرچی بگید، هرچی ذکر میگن که هرچی ذکر میگید بگن، هرچی دعا میگید بخوانن، هرچه مستحبات از این قبیل میگید عمل کنن ولی پوزادن نه.
این از اینها مواظبت نباشید و ببینید که چه مسئله‌ای را خدای متعال در شرع مقدس او حساب خاصی کرده است.
این یکی از موارد است که خیلی بهش توجه بود.
سؤال موسی.
بعد سؤال و جواب که گفتم تذکرات مختلفی دارد.
موسی دوباره سؤال کرد.
باز سؤال کرد.
الهی تما جزای من رساله رحمه.
خدایا جزای کسی که صله رحم بکند، رحم خودش را صله بکند چیست؟
قال خدا فرمود یا موسی اونسی له و اجله.
این در روایات دیگر هم آمده است که از آثار و خواص صله رحم یعنی کسی که به ارقام خودش می‌رسد از لحاظ مالی و جهات دیگر، مخصوصاً از لحاظ مالی می‌رسد.
در روایات دیگر هم هست.
اینجا هم اشاره شده است که حضرت موسی سؤال کرد که جزای کسی که صله رحم می‌کند چیست؟
خدا فرمود اونسی له و اجله.
یعنی اجلش را به فراموشی می‌سپاریم.
یعنی عمرش چی می‌شود؟
عمرش طولانی می‌شود.
در روایات یا حداقل در روایات از اهل بیت صلوات الله علیهم أجمعین آمده است از خود حضرات معصومین.
اینجا از جوان حضرت موسی فرق نمی‌کند.
همه به یکجا می‌رسد و از خود اهل بیت حضرات معصومین هم هست.
زیاد متأثر در روایات که صله رحم موجب طولانی شدن عمر می‌شود.
همان که نقطه مقابلش هم نقطه مقابله.
یعنی آنهایی که صله رحم نمی‌کنند عمرشان کم می‌شود.
و او حب الحک.
جزای کسی که صله رحم بکند چیست؟
خدا فرمود اونسی له و اجله.
اجلش را به فراموشی می‌سپاریم.
یعنی عمرش رو طولانی می‌کنیم و او حبن عليه سكرات الموت.
سكرات اون شدائد و شدت‌هایی که در موقع مرگ سراغ همه میاد.
اونجا هم برای این کسی چی می‌کنند؟
آسان می‌کنند و او حبن عليه سكرات الموت و يناديه خزنه الجنه.
موقع مردن خازنان بهشت او را ندا می‌کنند.
هلم الینا.
بیا به سوی ما.
فادخل من ای ابوابها شئ.
بفرما به بهشت از هر دری وارد شدی، وارد شو.
سؤال موسی.
موسی دوباره سؤال کرد الهی تما جزای من ذكرك بلسانه و قلبه.
جزای کسی که به زبان و دل بیاد تو باشد چیست؟
جزای این دو کس چیست؟
قال خدا فرمود یا موسی، ای موسی أظله يوم القيامة بظل عرشی.
روز قیامت او را در سایه عرش خود قرار می‌دهم و اجله فی كنفی یعنی تحت حمایت خودم قرار می‌دهم کسی که به زبان و دل بیاد من مشغول باشد.
البته باز هم قبلاً گفتم و عرض می‌کنم هر لحظاتی که بر ما می‌گذرد اگر به یاد خدا باشیم حالا هم به زبان و هم به دل اصلش یاد قلبیست.
زبان اگر بیاد دل если مشغول باشد باید با توجه دل باشد که معنی پیدا بکند.
قبلاً هم من گفتم وقتی ما به یاد خدا هستیم اصلاً در باطن امر عالممون کاملاً فرق می‌کند با اون وقتی که از خدا غافل هستیم.
کاملاً.
یعنی اون یک عالم نوری است.
این یکی عالم ظلمت و تحیر و سرگردانی و مسلط شدن شیاطین و امثال اینهاست.
حالا اینو قبلاً من گفتم در صحبت‌ها و این اگر یه وقتی کسی مثلاً عین شهودی داشته باشد، پشت پرده را ببیند، دقیقاً این مسئله را در حدی که البته می‌تواند ببیند می‌بیند.
حال ذکر با حال غفلت از زمین تا آسمان فرق می‌کند.
پشت پرده‌هاشون در همین حال.
اون گفتم عالم نوری و چیزهایی که به بیان نمیاد.
این یکی هم عالم ظلمت و تحیر و چیزهایی است که با جمله نمی‌شود ابراز کرد یعنی غفلت.
اینجا خدا می‌فرماید کسی که به یاد من باشد او را تحت حمایت مخصوص خود قرار می‌دهم و ظل عرشی.
این همان باطن قضیه که در روز قیامت ظهور پیدا خواهد کرد، اشاره می‌باشد.
قال موسی گفت الهی تما جزای من تلا حكمتك صرا و جهرا.
خدایا جزای کسی که حکمت تو را تلاوت کند چیست؟
حالا یا آشکار بخواند یا مخفی در پنهانی، پنهان بخواند یا آشکار بخواند چه رو کرد؟
تلا حكمتك یعنی قرآن را بخواند.
آن حکمت خداست.
حالا آن تورات اصلی هم حکمت خدا بود.
تورات اصلی که الان اصلاً نیست و انجیل اصلی هم کلام خدا بوده و همچنین اون کتاب‌هایی که خدای متعال سابقاً فرستاده اگر تحریف نشده بود حکمت خدا بود ولی همش تحریف شده.
اون که تحریف نشده است تبارک است قرآن کریم.
حالا اینجا تصویرش و قرآن می‌شود.
کسی که قرآن را تلاوت می‌کند آشکار و مخفی جزایش چیست؟
قال یا موسی ینجی على الصراط البرده.
این آدم وقتی که مقام صراط می‌رسد، اون صراطی که باید از اونجا گذشت و صورت قطبی همه صراط دنیوی است صراط مانند برد می‌گذرد.
حالا در این بحث باز به شما تأکید می‌کنم.
حالا می‌شد از شما سؤال می‌کردیم در این ماه مبارک چقدر قرآن خوندید و شما هم راست می‌گفتید.
خوب بود که می‌فهمیدیم شما چه اندازه وقت گذاشته‌اید برای تلاوت قرآن.
حالا باز در این ماه مبارک روزهای مndet ان شاء الله تلاوت قرآن غفلت نکنید.
فرصت پیدا بیارید تلاوت قرآن بکنید.
هیچ نکنید.
مسأله، مسأله است و ساده‌ست.
مسئله بسیار عمیق است.
هر چه ماها مثلاً سعی می‌کنیم که در موقع صحبت یا در مثلاً نوشته بیاریم بعد می‌بینیم که نمی‌شه.
طبعا جز این که مثلاً خام و نارس که دیگه جایش.
یعنی به این طور نیست مثلاً ما فکر می‌کنیم برمی‌داریم قرآن را می‌خوانیم کلام خدا را.
مسئله بسیار، بسیار، بسیار رمز و اسرار دارد که گفتم هر چه ماها سعی می‌کنیم یه مقدار بگیم می‌بینیم که نه می‌خواهیم بگیم یا بنویسیم خراب میشه بعد دیگه.
طبعا مسرّت می‌شویم امثال ما.
طبعا من به شما توصیه می‌کنم در تلاوت قرآن غفلت نکنید در همه وقت مخصوصاً در ماه مبارک.
این به همه وقت ناظر است.
ماه مبارک ویژگی خاصی دارد و اینجا مطلق و مطلقاً تلاوت قرآن اینجور است و فکر نکنید مسئله ساده‌ای است.
بسیار مسئله مهم و عجیبی است که نمی‌شود فکر را بکشد که چیست مسئله تلاوت و چی می‌شود موقعی که قرآن تلاوت می‌کنیم.
حتی ما کجا قرار می‌گیریم، می‌گیریم، چه حرکتی می‌کنیم ولو حتی نفهمیم معنی آیات را.
چی؟
چه عوالمی سیر می‌کنیم؟
و شما از اینجا، از این جاهایی که گفته است باید متوجه باشید که مسئله اسرارآمیز است ما نمی‌فهمیم.
جزاش چیه؟
جزاش گفته یدعوه على الصراط مانند چی؟
مانند فرد.
این چه تناسبی دارد با تلاوت؟
بسیار، بسیار تناسب دارد ولی فهمش مشکله.
یا کسی که قرآن می‌خواند در اون ور، در اون عوالم در قیامت گفته می‌شود که بقام و یدع ورقا.
یا الله بقام برو بالا.
او می‌خواند می‌رود بالا در مدارج و درجات بهشت.
اینها معلوم است که حساب خاصی دارد تلاوت قرآن.
نه از روی، از حسم همینطور و از روی مصحف هم همینطور.
الا اینکه توجه داشته باشید ولو حسم باشید از روی مصحف خواندن امتیازات زیادی دارد که انسان تا از حِصّه بخواند.
ولو کسی حافظ قرآن باشد توفیق بسیار بالایی است.
اما در مقام تلاوت تأکید شده که روی مصحف.
از حِصّه خواندن باز تلاوته ولی از روی مصحف خواندن حساب مخصوصی دارد.
قال موسی گفت که الهی ما جزای.
باز سؤال کرد خدایا ما جزاء من صبر علی اذى الناس و شتمهم چیست؟
جزای کسی که صبر کند بر اذیت‌هایی که در راه تو بر او می‌شود یا فحش‌ها و ناملایمات و ناسزاها که به او در راه تو می‌گویند.
اذیت‌ها که برای انسان می‌شود در راه خدا یا تهمت‌ها و فحش‌ها و بدگویی‌ها که در راه خدا که کسی می‌کند و صبر می‌کند در برابر این اذیت‌ها و بدگویی‌ها.
برای خدا و برای تو dam صبر می‌کند.
جزای چنین کسی چیست؟
حضرت موسی سؤال کرد.
قال اعینه علی احوال يوم القيامة.
همش جزا‌های عجیبی است.
این یکی که کسی حالا من و شما نمی‌فهمیم که احوال قیامت چی.
می‌فهمیدیم که اینطور نبودیم.
کسانی که می‌فهمند دیگه هیچ آرامش ندارند تا وقتی که به امن برسند.
به امن برسند یعنی بمیرند و با مجاهدت هم عمرشون رو بگذرانند.
بمیرند و در امن قرار بگیرند آن وقت خاطرشون جمع می‌شود.
و الا ماهایی که اینجا هستیم و که می‌فهمند عجیب می‌ترسند.
قبلا به قبل از صحبت‌ها فهمیده‌ایم.
از چی می‌ترسند؟
از احوال روز قیامت.
احوال با حاء حرف زدیه.
یعنی از اون جریانات و حوادثی که در قیامت که با مردن شروع می‌شود.
قیامت صغرا اصلش در قیامت صغرا است و با مردن شروع می‌شود.
اما مردنش را اگر ما بفهمیم چه احوالی شروع می‌شود.
گفتم می‌ترسند وضع ما این نخواهد بود.
اینجا جزای کسی که صبر کند بر شتم‌ها و اذیت‌هایی در راه تو صبر کند.
جزاش چیه؟
خدا فرمود اعینه علی، اعینه علی احوال يوم القيامة.
من به او کمک می‌کنم در، در باب، در احوال روز قیامت.
یعنی احوالی را از ای هست که در امن قرار می‌گیرد.
خب حالا دیگه اینجا هم که فهمیدید کسانی که برای اینجور اذیت‌ها صبر می‌کنند.
قال موسی گفت الهی ما جزاء من دمع عیناه من خشیتک.
جزای کسی که چشم‌های او از خشیت تو اشک بریزد چیست؟
این کار خیلی سخت است.
هر چشمی از خشیت خدا اشک نمی‌ریزد.
گفت جزای این چشم‌ها و این افرادی که اینجور چشمشون در از خشیت تو اشک می‌ریزد چیست؟
قال يا موسى له الامان يوم القيامة.
گفت که خدا فرمود به موسی له الامان يوم القيامة.
این شدت خشیت در اینجا تا جایی که اشک از چشم جاری می‌شود.
این شدت خشیت دیگه.
همین که شدت خشیت به مرحله رسید باطن امر چیست؟
باطن امر امن است.
دقت می‌کنید؟
این جمله را من مکرر گفتم.
آنکه اینجا می‌ترسد آنجا در امن است.
آنکه اینجا نمی‌ترسد آنجا در ترس است.
این هم مضمون روایت است این جمله.
عرض کنم که يقام له الامان يوم القيامة.
امان می‌دهم به او در قیامت آن کسی که از خوف خدا گریه کند.
قال الهی ما جزاء من احب اهل طاعتك.
این دوباره سؤال کرد خدایا جزا کسی که بندگان تو را دوست دارد چیست؟
اهل طاعت تو را دوست دارد.
یعنی از این انسان‌ها آنهایی را دوست دارد که اهل طاعت تو هستند.
مؤمنین را، خوبان را.
صالحان را دوست بدارد.
این دوست داشتن جزایش چیست؟
حالا ما این را داریم کار مجموعه.
یعنی ما اگرچه خودمون از خوبان هرچی دلمون می‌خواد نمی‌شویم ولیک خوبان را مجموعاً ما دوست داریم.
اینو داریم و چیزیه که الحمدلله خدا این عنایت کرده داریم و جزایش را خدا انشاالله این آیات می‌فرماید.
می‌فرماید که، سؤال از خدا فرمود: يا موسى أُحرِّمه على ناري.
او را تحریم می‌کنم بر آتشم.
تحریم می‌کنم او را بر.
حرام می‌کنم او را بر آتشم.
البته من یک جمله را یعنی فراموش کردم.
در قبل از این یک جمله‌ای موند اون رو بخونم.
قال الهی.
موسی دوباره سؤال کرد خدايا فما جزاء من ترك الخيانة حياء مني.
این هم بسیار مهمه.
این بسیار مهمه و مواظبت کنید که این را همیشه هم عامل باشید.
خدایا جزای کسی که خیانت را برای اینکه از تو شرم می‌کند ترک می‌کند.
مواظبت می‌کنید؟
می‌کنید؟
خب خیلی انسان این رو می‌بینید که من و شما مختلف خیانت‌ها مختلف‌ها خیانت‌های بزرگ و کوچیک داریم و هر کسی در زندگی خودش به تناسب خیانت‌ها ممکنه داشته باشد.
ممکنه یک جمله‌ای بگی بخصوص کسی در باب مخصوصی و این در حقیقت خیانت او باشد.
در مقام، در باب مخصوص بر کسی، کسی نظر بدهید.
بخصوص کسی در مقام مشورت حرفی بزنید اما خیانت بکنید در مجلس.
برای هواها و هوس‌های خودتون، برای خواسته‌های خودتون.
کاری بکنید خلاصه که خیانت است به آن طرف.
این یک کسانی هستند که این خیانت را از خدا شرم می‌کنند و مواظبت می‌کنند که با کار و حرف و برخوردشون به کسی خیانت نکنند.
اونایی که از خدا شرم می‌کنند و خیانت را حياء من الله ترک می‌کنند خیلی مهمند.
این توفیق بسیار بالاست.
باز تأکید می‌کنم اگر صداتون رو خوب بفهمید من چی میگم چون باز کردن مسئله و توضیح دادنش انگار به مشاجره برخورد می‌کنه.
توفیق بسیار بالاست کسی را خدا این عنایت کند که بین او بین الله کاملاً مواظبت.
به فکر هوا و هوس و خواسته‌های خودش نیست.
مراقب است در محضر خدا به بندگان خدا خیانت نکند.
ولو گفتم خیانت جزئی هم باشد خیانت است دیگه.
البته هر خیانتی در جای خودش هست.
بزرگ بزرگی هست، کوچیک کوچیک هست.
هرچه هست این توفیق بالاست که خدا اگر به من و شما عنایت بفرماید که مراقبت بکنیم هوای خودمون را، نفس خودمون را، منفعت خودمون را در نظر نگیریم و کاری نکنیم که خیانت باشد به کسی برای اینکه از خدا بترسیم، از خدا شرم می‌کنیم.
این توفیق بالاست.
پس لذا موسی آن را سؤال کرد کسی که خیانت را حياء من کرد از تو شرم می‌کند، خیانت را ترک می‌کند، جزایش چیست؟
قال یا موسی.
حالا من خودم اصلاً از یکیش فراموش کردم نخوندم الان می‌خوانم.
اونی که از خوف خدا گریه می‌کند اون رو گفتم خدا امان می‌دهد.
این بار اینجا بوده من اشتباه کردم.
در که در امان هم هست و مضامین روایات دیگر.
این اینجا بوده خدا می‌فرماید کسی خیانت را ترک می‌کند برای اینکه حیا می‌کند از خدا.
يا موسى له الامان يوم القيامة.
اینکه کسی، کسی خیانت نکند تناسب است بین جزا.
یعنی نمی‌خواد به بندگان خدا چی بکنه؟
خیانت بکنه.
می‌خواد بندگان خدا در چی باشن؟
در امن باشن.
خدا هم او را در امان قرار می‌دهد.
تناسب‌ها خیلی دقیقه در این جزاها.
اونی که گفت من اشتباه خوندم.
اونی که گفت از خوف تو بترسد و گریه می‌کند جزای او چیست؟
اونجا بنویسید اگر نوشتید اصلاح کنید.
اونجا خدا فرمود يا موسى.
موسى أغِيْوَه فَمِنْ أَرِ النَّارِ.
خب این اشد که بر صورت جاری می‌شود من صورت او را از حرارت آتش چیز می‌کنم، حفظ می‌کنم و أُؤْمِنُهُ باز امان هست اونجا و أُؤْمِنُهُ يوم الفزع الأكبر.
در روز فزع اکبر او را در امان قرار می‌دهم.
من خودم آیه اش رو خوندم ولی اینجا موقع ترجمه کردن یه مقدار اشتباه.
خب حالا گذشتیم با این یه مقدار اشتباهاتی که من کردم.
قال الهی.
این سطرها مشابه همه‌اند.
قال الهی فما جزاء من قتل مؤمنا متعمدا.
خدایا جزا کسی را که یک مؤمنی را عمداً به قتل برساند چیست؟
قال الله أنظر إليه يوم القيامة ولا أغضي له عثرة.
من در روز قیامت نگاهی نمی‌کنم و گناهان او را هم نمی‌بینم.
قال الهی فما جزاء من دعا نفسا كافرة إلى الإسلام.
خدایا جزای کسی که یک کافر را به اسلام دعوت بکند و مسلمانش بکند چیست؟
قال خدا فرمود يا موسى آذن له في الشفاعة يوم القيامة لمن يرید.
من به او اذن می‌دهم که شفاعت بکند بخصوص هر کسی که می‌خواهد در قیامت.
کسی که یک کافری را به اسلام برساند.
قال الهی فما جزاء من صلى صلواته لوقته.
خب حالا شما گاهی ما و شما می‌گیم که دعاهامون مستجاب نمی‌شه.
این قبلاً صحبت شده دعا خب استجابتش دل می‌خواهد.
اینا رو خب اجمالاً می‌دانید.
اما مهم در اجابت دعا دو چیز است.
حالا اینجا به یکیش اشاره شده با توجه بر اینکه آیات و روایات دیگری هم از آنها استفاده شده.
کلیتش این است که انسان از گناه اجتناب بکند و واجبات را چیه؟
انجام دهد.
این اساس است بر استجابت دعا با استفاده از همه آیات و روایات.
اینجا به یک چیز اشاره شده.
موسی می‌گوید که جزای کسی که نمازها را در وقتش بخواند چیست؟
در وقتشان نه دیر.
در وقتشان، در وقت بخواند جزای کسی که نمازها را در اول وقتش بخواند چیست؟
قال خدا فرمود: أُعطِیه صَعْلَهُ و أُبِیه جَنَّتِیه.
دو چیز جزاهاش است.
هرچی سؤال بکند من به او می‌دهم.
أُعطِیه صَعْلَهُ.
یعنی همان اجابت دعا هم در بر دارد.
هرچی بخواهد می‌دهم.
و أُبِیه جَنَّتِیه.
و بهشت هم را هم برای او مباح می‌کنم.
نمازها را در وقتش بخواند.
خب قال الهی فما جزای من صام شهر رمضان لک محتسبا.
حضرت موسی گفت که خدایا جزای کسی که برای تو ماه مبارک را روزه بگیرد کل ماه مبارک را چیست؟
از اینجا معلوم می‌شود که البته از این حدیث معلوم می‌شود که خود شهر مبارک رمضان قبلاً هم ماهی بوده است در ادیان دیگه.
البته خود آیه، آیه روزه که در قرآن هست.
كُتُبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ.
خودش دلیل بر این است که روزه برای امم قبلی در ادیان قبلی هم بوده است.
کلیش معلوم می‌شود از اون آیه.
اما اینجا از این روایت معلوم می‌شود که ماه مبارک، ماه روزه بوده است.
از چون حضرت موسی سؤال می‌کند کسی ماه مبارک را برای تو روزه بگیرد جزایش چیست؟
قال یا موسی أُقِيمُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَقَامًا لَا يَخَافُ فِيهِ.
این هم بسیار مهم است.
فرمود موسی او را در روز قیامت در مقامی قرار می‌دهم، در جایگاهی قرار می‌دهم که لَا يَخَافُ فِيهِ.
دیگر در آنجا خوفی از چیزی ندارد.
قال الهی فما جزای، این آخرش است.
فما جزای شهر رمضان، جزای من صام شهر رمضان يُرِيدُ بِهِ النَّار.
خدایا کسی که، جزای کسی که ماه مبارک رمضان را روزه بگیرد ولی برای تو نه.
برای اینکه مردم می‌گویند این هم روزه می‌گیرد.
دین جزایش چیه؟
خب این معلومه.
قال یا موسی معلومه رو من میگم.
یعنی کنده من میگم حضرت موسی رو چرا سؤال کردی؟
این لازم نبوده.
این هم حضوریست.
قال یا موسی.
خدا فرمود که موسی ثوابه کثواب من لم يصم.
ثوابش مانند ثواب کسی است که روزه نگرفته.
معلوم است.
حالا من میگم معلومه یعنی این روایت تا اینجاست.
اینجا تذکراتی که در این روایت بود انشاالله برای ما و شما مفید باشد.
در خیلی از مواردی که به من و شما مربوط می‌شد انشاالله دقت کنید نمازها را در اول وقت خواندن.
خیانت نکنند.
دوباره یادآوری می‌کنم نمازها را در وقتش بخوانید.
وضو را خوب انجام بدهید.
عرض کنم خیانت که خیلی مهم بود.
مواظبت کنید.
حیا من الله.
ترس کنید تا در امان باشید.
عرض کنم که اگر توانستید از خشیت خدا گریه داشته باشید.
ماه مبارک را که الحمد لله موفق بودید و بشوید و بعدها هم بشوید.
آخر ماه مبارک نباشد انشاالله و این ماه را موفق بشوید.
همه این تذکراتی که در اینجا بود اگر توانستین اینها را یاد کن باشید که همه اینها خب روایت، روایاتی هست که باید خوب بیان کند.
همه اینها حساب مخصوصی داشته انشاالله دقت کنید تلاوت قرآن هست.
کسی که گناهانش به یادش می‌افته و از ترس، از ترس جهنم می‌گویید؟
از ترس به اصطلاح عذاب عقربی گریه می‌کنه.
این هم داخل در باب خشیت خداست.
هرچند مسادد بالاتر از این دارد، بهتر از این دارد ولی می‌شود در آن باب داخل باشد.
ولی خصلتش این است که گناهانش را متوجه می‌شود.
توبه کرده است و از خدا می‌ترسد.
از عقوبت اخروی می‌ترسد.
از اینکه خدا را مخالفت کرده می‌ترسد.
اینها در باب خشیت وارد می‌شود.
الا اینکه مسادد بالای خشیتی مثل مثلاً کسانی هستند که اصلاً نه برای گناهانشون.
البته اهل گناه نیستند.
ولی به لحاظ اینکه اون عبادات که یک عمر مجاهدت‌هایی که داشته‌اند واقعاً هم سعی بالایی داشته‌اند.
به لحاظ اینکه معرفت‌شون بسیار بالا است و می‌دانند در برابر چه عظمتی قرار گرفته‌اند و عبادات خودشان را مناسب آن حضوره نمی‌بینند.
اینها هم از خشیت که دارند گریه دارند.
این غیر از اون است.
ولی اون هم از خشیت است و از گریه خشیت است.
یعنی اگر واقعاً من و شما این توفیق را داشته باشیم که گناهان را ترک کردیم برای گناهانمان جدا گریه بکنیم.
حالا هر بیان شما میگید که برای اینکه خدا را مخالفت کردیم از اون بترسیم.
چه فقط از آتش جهنمش بترسیم.
این گریه‌ها بسیار مهم است.
از خدا توفیق این گریه‌ها را اگر ندارید بخواهید.
بسیار مهم است.
یعنی همین گریه‌هاست که ممکن است رحمت خدا را شامل حال کند و توبه انسان چه می‌شود؟
مورد قبول می‌شود.
گریه بسیار مهم است.
اصلاً گریه چاره ساز است رسول الله بوده به آن شکلی.
اونی که چاره ساز است گریه است.
گریه.
این همه در حالات خوبان، در گفته‌هاشون حتی شعرا، عرفایی که در شعر مقاله‌شون را گفتند مانند حافظ و امثال اینها.
می‌بینید که گریه حساب خاصی دارد.
آیا روایات.
این روایت که من در کتابم آورده‌ام.
امام صادق علیه السلام فرمود که من نور را در گریه و سجده یافتم.
در گریه و سجده.
این گریه در قرآن از خصوصیات خوبان، از انبیا و صالحان است که به وضوح قرآن ذکر کرده است.
حتی آنها را با این خصوصیت یعنی از جمله خصوصیات این معارضه است.
السلام علیکم و رحمه.