اعوذ بالله السميع العليم من الشيطان الرجيم.
بسم الله الرحمن الرحيم.
قرآن به این مسئله اشاره می‌کند.
خوب دقت بکنید.
به این مسئله اشاره می‌کند که ما آنچنان که هست حقیقت‌ها را نمی‌بینیم و همه چی صورت ملکوتی دارد.
غیب هم تعبیر شده در خود قرآن.
صورت ملکوتی هم تعبیر شده است در خود قرآن که آیاتی که خوندم یادتون باشد.
غیب اشیا یا ملکوت اشیا به همه چیز، به همه چیز شامل است.
هم به اعمال ما شامل است و هم به همه حقایق وجود شامل است خارج از اعمال ما و هم به خود ما شامل است.
خود ما، خود ما به عنوان یکی از موجودات و یکی از حقایق وجود صورت غیبی داریم.
اونی که بعد از مرگ، بعد از رد شدن به عالم غیب و شهادت معلوم می‌شود و اون آیه به اون اشاره می‌کند همین مسئله است که می‌فرماید ［ foreign text］.
اونی که غیب را هم می‌داند و شهادت را هم می‌داند به سوی او برگردانده می‌شوید و غیب تمام شهادت‌های شما را به شما ارائه می‌کند.
اونم به نحوی که براتون توضیح دادم.
این شهادت غیبش این است.
اون شهادت غیبش این است.
و باز اون آیه که قبلاً براتون خوند، خوندم در قیامت که ［ foreign text］.
بعد از این تفسیر که گفتم خوب می‌توانید بفهمید که به این حقیقت اشاره می‌کند که در قیامت خطاب می‌رسد که شما نمی‌دانستید این‌ها را.
پرده بود در برابر چشم شما و ما پرده را برداشتیم.
شما الان حقیقت را آنچنان که هست می‌بینید.
خب حالا بیایید حساب بکنیم.
حساب.
آره اصل منظور من حساب است.
خب شما حساب بکنید که خوب حساب بکنید در مقام محاسبه خوب نتیجه بگیرید.
ذره ذره یا لحظه لحظه خصوصیات ما اگر صورت ملکوتی داشته باشد، صورت غیبی داشته باشد و بنا باشد همش هم صورت‌های غیبی را به ما بدهند، اونوقت می‌دانید چه خواهد شد؟
اینجاست که شما توجه بکنید که مسئله خبر از اون قیامت که همین غیب اعمال را به انسان دادن است یک خبر بزرگی خواهد بود.
بسیار این آیه ذهن منو گرفت.
زیاد، زیاد.
یعنی حالا برای شما هم می‌خوانم آیه را.
［ foreign text］.
خوب دقت بکنید.
اما این مطلبی که گفتم خوب تصویر بکنید در ذهنتون.
هرچی داشته‌ایم صورت غیبی‌اش برای ما در جای خودش حاصل شده.
دقت می‌کنید؟
هرچی من و شما از اول تا حالا انجام داده‌ایم، هرچی فکر کرده‌ایم، هرچی علقه داشته‌ایم، هرچی میل داشته‌ایم، هرچی محبت داشته‌ایم، هرچی اداب داشته‌ایم، هرچی نیت کرده‌ایم، هر حرکتی، هر نگاهی، هر عملی خلاصه بدون استثنا، همش اگر صورت غیبی داشته باشد و ملکوتی داشته باشد که دارد و بعدش انباتیش خواهد آمد، خدا به ما خبر خواهد داد یعنی اون غیبش را به ما خواهد داد.
اگر این حقیقت باشد واقعاً مسئله چطور خواهد بود؟
این خبری که خبر دهنده بیاید به ما بگوید که تمام جزئیات اعمال شما غیبی دارد که وحشتناک است.
اینجاشو نگاه نکنید.
کاش می‌دیدید صورت غیبی و ملکوتی این‌ها را.
واقعاً این خبر، خبر تکان‌دهنده نمی‌شه؟
خود قرآن می‌فرماید ［ foreign text］.
این آیه را به شما توصیه می‌کنم یادتون باشد بعد بروید باز دقت بکنید.
خدا وقتی یک چیزی، یک خبری، خبر عظیم می‌فرماید می‌بینید که چقدر عظیم است دیگه.
این قول خداست.
［ foreign text］.
به رسول الله میگه که بگو اینکه من به شما می‌گویم که در آنسو اعمالتون جزایش غیر可نان است و صورت غیبی دارد و صورت‌های دیگر دارد.
نیت‌ها آزاد نیست.
اعمال آزاد نیست.
هر چیزی صورتی در آنسو دارد به آن خواهید رسید.
اسمش قیامت است.
به رسول الله می‌گوید بگو این خبر که من به شما می‌گویم ای رسول، بگو این خبر که من به شما می‌گویم خبر از آنسو می‌دهم و غیب اعمال می‌دهم.
غیب این عالم می‌دهم.
ملکوت خبر می‌دهم که چه خواهد شد.
بگو ای پیغمبر ［ foreign text］.
این خبر چیست؟
بزرگ.
نبأ یعنی خبر.
خدا می‌فرماید بزرگه.
دقت بکنید.
［ foreign text］.
خبر بزرگی است که شما، شما از آن اعراض می‌کنید.
ليلة القدر این ماه مبارک را می‌دانید دیگه.
در ليلة القدر قرآن چه شده است؟
نازل شده است.
این را هم من دقت می‌کردم.
این خیلی باز نظر من بود.
یکی این آیه بود که خوندم براتون.
نبأ عظیم است.
خبر از قیامت خبر بزرگی است.
همین را که الان گفتم شما خوب بفهمید خواهید فهمید خبر بزرگه.
اگر تک تک اعمال ما غیبش رو به ما بدهند چه می‌شود؟
دقت می‌کنید؟
یکی همین آیه است که در خصوص ليلة القدر.
همه می‌دانید که قرآن در چه نازل شده، در چه وقتی، چه شبی نازل شده؟
در ماه مبارک و ليلة القدر.
در اون آیه که ناظر به این حقیقت است می‌فرماید ［ foreign text］"إنا أنزلناه في ليلة مباركة إنا كنا منذرين" [مکث] دقت می‌کنید؟
من هرچه دقت کردم دیدم هیچ تبشیر نیست اینجا.
سخن در این است که ما این قرآن را کی نازل کردیم؟
در لیله القدر.
خب نازل کردیم برای کی؟
برای کی؟
می‌فرماید "إنا كنا منذرين" ما می‌خواستیم بترسانیم.
آره.
دقت می‌کنید؟
دیگه نمی‌فرماید پیش البته و جاهایی در هست که پیش آمد بشیر است رسول الله و نذیر است.
جاهایی در هست که قرآن بشیر و نذیر است.
هم رسول الله را بشیر و نذیر گفت، هم قرآن را بشیر و نذیر است.
اما در اینجا که راجع به انزال قرآن در لیلة القدر است فقط مسئله انزال را نوشته بودم اگر پیدا بکنم.
اون خیلی نظر من و سوره دخان آیات اولش هست.
آیات یک تا سه از سوره دخان.
بسم الله الرحمن الرحیم.
"ها میم والکتاب المبین" قسم به کتاب مبین.
"إنا أنزلناه في ليلة مباركة" ما این قرآن را در لیله مبارکه که لیلة القدر است نازل کردیم.
"إنا كنا منذرين" ما انزال کننده بودیم.
می‌خواستیم بترسانیم.
بترسانیم که غیبی در پیش است.
مواظب حرکات خودتون باشید.
هر حرکتی بکنید غیبی دارد.
شما غیبش را نمی‌بینید، شهادتش را می‌بینید.
شهادتش با غیبش فاصله دارد.
شهادتش با غیبش کاملاً نقطه مقابل هم هست.
دقت می‌کنید؟
همین شیطانی که شب و روز من و شما باهاش محشور هستیم.
البته در قرآن زیاد پرده از این قضیه برداشته است که شهادت با غیب چه رد فر دارد.
کسی غیبت می‌کند، پرده برداشته که می‌بیند در غیب اینجور است که جنازه اون طرف را در عین حال که آتش می‌سوزد جنازه اون طرف را به صورتی که مرده می‌خورد با به صورتی که تهوع‌آور و نفرت‌آور و عذاب‌دهنده است.
اشاره البته به اشاره گفتم اینجا.
یا این دوست ما که همیشه با من و شما دوست است البته خب بدتون که نمیاد که.
نباید بدتون بیاد.
چیزی که همیشه شب و روز با اون خوش هستیم از گفتنش چرا بدمون میاد؟
دقت می‌کنید؟
چیزی که دوست من و شما شب و روز با اون شیطانه است.
اینجا زیاد دوست داریم من و شما.
البته ببینید در مقام عقیده بدمون میاد‌ها.
اشتباه نکنید.
من این مطالبو که میگم خوب بفهمید چی میگما.
اینجا می‌خواستم مثال بزنم که می‌گوید صورت شهادت آنچه که در اینجا دارید با صورت غیبش از زمین تا آسمان چیه؟
تفاوت دارد.
برای این مثال می‌زدم.
شیطان را ما زیاد اینجا دوست داریم.
ممکنه شما بگید که نخیر ما بدمون میاد خدا لعنتش کنه.
خب خدا لعنتش کند.
این درست.
عقده داریم شیطان موجود بد است اما اونی که محشوریم شب و روز با او هستیم.
اصلاً با او خوش هستیم.
خدا می‌داند با او خوش هستیم.
شیطان است.
با او خوشیم ما.
این صورت شهادت اینجایی و اینجایی این مسئله است.
وقتی که به غیبش وارد شدیم، "ینبئكم" اون عالم الغیب و الشهاده که به اون سو رفتیم.
همین دوستی ما با شیطان را که اینجا لذت بخش بود برای ما غیبش را که ما نشان می‌دهد قرآن می‌گوید که اون وقت ما میگیم، می‌گوییم آرزو می‌کنیم که ای کاش بین ما و این دوست ما بعد مشرق زمین بود.
از مشرق تا مغرب بین ما و این دوست ما چه بود؟
فاصله بود.
اونجا می‌فهمید.
نمی‌دونم فهمیدید من میگم شیطانو دوست داریم یا نفهمیدید.
من می‌ترسم باز نفهمیدید.
ببینید شما با غفلت خوشید یا با ذکر.
اینا رو قبلاً گفتم خب یعنی عرضشو گفتم.
شما را وقتی ما و شما را همه را خوب حساب بکنیدا.
در حسابتون اشتباه نکنید.
ما و شما به ذکر خدا به زور برده می‌شویم یا به میل و رغبت یا با اشتیاق.
کدامش هست؟
به زوره دیگه.
توجه.
به زور یعنی به این معنی با اجراه، با اجباره.
دلیلش هم این است مکرر گفتم براتون.
هر ذکری از خدا نماز باشد، دعا باشد، هرچی باشد، قرآن.
همه این‌ها را وقتی من و شما رو می‌آوریم حالا به نوعی رو می‌آوریم.
حالا زورم نباشد اشتیاق نیست.
دلیلش چیه؟
دلیلش این است که مکرر گفتم که دلیلش این است که ما زود می‌خواهیم که بشه؟
تمام بشه.
خب با چی خوش هستیم؟
اگر از خدا فرار می‌کنیم شما می‌توانید از قرآن برداشت کنید که غیر خدا اگر بخواهیم باهاش مأنوس باشیم چیست؟
[پچپچ] آره.
اگر ولایت خدا را نداشتیم بعد از ولایت خدا چیست؟
شیطان است.
بدون شک.
خب من و شما می‌خواستم توضیح بدم.
من ترسیدم نفهمید.
بعد بگید ما اینجور نیستیم.
شما هم به ما تهمت می‌زنید.
اینجور هم ما را کم نگیرید.
دقت می‌کنید؟
ممکنه برید اینجور برداشت بکنید.
خدا می‌داند که ما با شیطان خوشیم.
این حقیقت است.
دلیلشو گفتم تا بفهمید.
شما که می‌خواید نماز زود تمام بشه از خدا بروید به سوی کی؟
با چیز خوش هستید که می‌خواید زود فارغ بشید برید به اونی که خوش هستید باشید.
غیر شیطان کسی دیگه نیست.
اماذا بعد الحق الا الزلال.
سریع قرآن است که کسی که ولایش خدا نیست دیگه شیطان است.
دقت می‌کنید؟
با این خوشی.
اما این خوشی‌ها تلخی‌ست.
تلخی‌ست باطنش.
فلذا وقتی اون باطـ-- اون غیب را، اون عالم غیب و شهادت به ما خبر داد، میگیم که يا عليك بيني و بينه بعد المشرقین.
قرآن می‌گوید کاش بین من و تو از مشرق تا مغرب فاصله است.
عجب خبر دادنی‌ست.
فينبؤكم بما كنتم تعملون.
به شما خبر خواهد داد.
حالا برمی‌گردم به اون که اول آیه را خوندم.
می‌میرید و برگردانده می‌شوید و عالم غیب و شهادت که هم شهادت را دارد هم غیب را با هم دارد.
به شما شهادتش را نشان می‌دهد.
غیبش را به شما ارائه می‌کند.
عمل بکنید هرچی می‌کنید.
اول ما لو عمل بکنید.
ستردون الی عالم الغیب والشهاده.
دقت می‌کنید؟
خب من به تمام می‌کنم.
حالا این یک حقیقت بود از قرآن برای تذکر به هم.
من به شما توصیه می‌کنم که زیاد دعا بکنید که خدا به شما تنبه بده.
دقت می‌کنید؟
شما را از خیالات آزاد بکند.
دعایی که امروز به شما می‌دهم ها این دعا رو اینجور می‌کنید.
یعنی خوب دقت کنید.
شما را از خیالات آزاد بکند.
شما را از تنبه بدهد.
شما را از خیالات آزاد بکند یعنی چه؟
موقع نی-- چه نیّت می‌کنید؟
یعنی از این خیالات که ذهن من و شما را گرفته است، خدا کریمه است، خدا عطوفه است.
این اینجور که این فلانی و امثال فلانی میگن اینطورم نیست.
خدا می‌بخشد.
این انقدرم سخت نیست و امثال این.
از این خیالات خدا از خدا امروز بخواهید شما را چه بکنه؟
خلاص کند.
از این خیالات.
تفسیح کرد از این خیالات را برای شما.
دقت می‌کنید؟
تفسیح کرد.
بدانید که ما در خیالات هستیم.
مرحوم امام اون روز صحبت البته این در باب دیگری‌ست.
ایشون صحبت می‌کردند رضوان الله می‌گفتند که انسان چیزی را حداقل از اساس انکار کرد که دیگه یک چیزی الی آخر چی می‌شود؟
محروم می‌شود.
حالا در باب معارف نا ایشون صحبت می‌کردند.
ولی حقیقت به صورت کلّی‌ست.
چیزی را که انسان انکار کرد، ندانست.
الی يوم القيامة الی الأبد به دنبالش نمی‌رود.
ولی چیزی را دانست که هست.
سعی می‌کند چه بکند؟
برسد به آن هدف.
این را شما بدانید که ما در خیالات گیر کرده‌ایم.
آنطور که ما برای خودمون ساخته‌ایم مسائل را در خیال خودمون نیست.
از خدا بخواهید بدانید که اینطور است.
خدا بخواهد شما را از این خیالات نجات دهد.
به شما خوف بدهد.
خوف.
غیب بدی درست کرده‌ایم.
فهمیدی چی گفتم دیگه؟
غیب بدی ساخته‌ایم برای خودمون.
خیلی بد.
یعنی شهادت گذشت غیبش جور شد.
دقت می‌کنید؟
جمله چیه؟
امام سجاد به خدا اینجور می‌گوید اللهم ارزقنا خوف عقاب بعید.
خب از این دعا شما چی می‌فهمید؟
میگه خدایا به ما روزی بکن.
روزی بکن.
خوف عقاب را.
عقاب بعید را روزی بکن.
یعنی این خوف را خدا به هر کسی، به هر کسی می‌دهد یا نمی‌دهد؟
نمی‌دهد.
اگر نداشتید فکر نکنید خیالاتون درست است.
بدانید که محروم از این عنایت هستید.
فهمیدید؟
اللهم ارزقنا خوف عقاب بعید.
خدایا به ما روزی بکن.
اللهم ارزقنا خوف عقاب بعید را و شوق ثواب الموعود.
بعد جمله بعدی چی میگه؟
حتی نجد لذة مانع او كبه و كبه تمان استجیر منه.
جمله بعدی میگه اینم یه گرفتاری ما.
چون خوف نداریم موقعی که دعا می‌کنیم خدا مثلاً طبق عقیده الان چون من گفتم برای شما فرضاً من غیر من یا مطالعه کردید یا از کسی شنیدید خوب بدانید اما ترجی-- من تجزیه می‌کنم احوالمون را.
بعد اگه فکر کردید که بله ما ظاهراً خراب کردیم.
خوف در وجودتون پیش نیامده‌ها.
خوف حاکم.
خوف حاکم که انسان را می‌سوزاند در همین جا.
اون برادر وجودتون پیش آمد-- نیامد.
بر اساس همین فکر و عقیده و این‌ها که فکر کردید که خراب کردید در گذشته دعا می‌کنید.
اما موقع دعا با نگرانی یا بی‌نگرانی؟
بی‌نگرانی.
اون به درد نمی‌خوره.
به درد نمی‌خوره.
می‌فهمید به درد نمی‌خوره.
دل ما دامى که نشکن-- نشکسته است دعا به اجابت رسیدنش، اونم اینجور دعا، غیبی به این طولانی مفتضح برای خودمون درست کردیم.
این رو بگیم خدایا از میان بردار.
این با دعای تشریفاتی از میان برداشته نمی‌شود.
مگر دل دردمند باشد.
دل دردمند هم اون وقت دردمند می‌شود که خوف حاکم بر وجودش باشد.
فلذا امام سجاد میگه خدایا به من خوف روزی بکن.
به ما خوف روزی بکن تا کعبه تمان استجیر منه.
کعبه با الف با حرف است.
تا وقتی به تو پناه می‌بریم از اون عقابه بر اساس اونچه کرده‌ایم با نگرانی، اضطراب، حزن و اندوه سخت به تو پناه بیاریم.
تشریفاتی نباشد دعامون مانند دعاهای ما.
خوب دعا بکنید خدایا ما را از خیالات نجات بده و به ما خوف عنایت کن.
خیالات، خیالات که خدا کریمه است.
بی‌سختی نیست.
خدا انشاالله ارحم الراحمین است.
این‌ها برای من و شما خیالات است.
خدا کریمه است برای اهل شق است.
خدا افو و غفور است برای اهل شق است.
برای امیرالمؤمنین حق است صلوات الله عليه.
برای ائمه حق است که خدا کریم است، افو است، غفور است.
برای من و شما خیالات این جمله‌ها.
من و شما این به اصطلاح تکه مونخی نباید باشد.
باید بترسیم.
خیلی هم سخت است.
شما می‌توانید بگید که مثلاً شما اگر چهل سال، سی سال، پنجاه سال داشته باشید مثلاً آنها که سی سال دارند می‌توانند بگن از این سی سال اگر به حساب ساعت پیش بیاید من یه سؤال می‌کنم اگر به حساب ساعت پیش بیاید مثلاً چندین هزار ساعت می‌شود، می‌توانید بگید که چند ساعتش را به ذکر بوده ای؟
و بقیه‌اش در غفلت؟
تخمین می‌توانید بزنید دیگه.
بله.
اونی که در حال ذکر بوده ای در برابر اونی که به غفلت گذشته است یکی از اعمال من و شماست دیگه.
یکیش ذکر بوده یعنی یاد خدا.
ذکر یعنی یاد خدا.
یاد خدا حالا نماز بوده، دعا بوده، هرچی یاد خدا.
یکیش هم غفلت بوده.
این ق-- ساعت و لحظات غفلتتون در مقایسه با ساعات ذکر و یادتون چقدر زیاده؟
کم یا زیاد زیاده؟
ها؟
این صورت غیبی و ملکوتی دارد یا ندارد؟
اکثر عالم شما غفلت است یا ذکر است؟
حالا من چیزای بد را نمیگم.
چیز خوب را میگم.
چیز خوب که هیچکس ملامت نمی‌کند برای ما در برابر این عمل که متوجه شده‌ایم که چرا از خدا غافل شدیم.
ملامتی نمی‌کنند.
خودمونم ملامت نمی‌کنیم.
سی سال عمرتون جز معدود لحظه‌ها به یاد خدا بوده اید بقیه‌اش چه بوده؟
غفلت بوده.
سی سال منتظر عالم ظلمت و تهیّج.
حالا گوشه‌ایش رو من به شما میگم دیگه.
می‌خواهید بدانید غیب غفلت چیست؟
ملکوتی غفلت چیست؟
که عالم الغیب اون لحظه‌ها را غیبش هم به ما خواهد داد.
شهادتش همین غفلت است که هست.
غیبش ظلمت است و تهیّج، وحشت است و سرگردانی و چیزهایی که نمی‌شود گفت.
غیب فقط غفلت، ظلمت و تهیّج.
من و شما اگر در یک بیابان تاریکی که به هیچ جا دستمون نمی‌رسد و معمولاً هم بر اساس خیالات است تنها قرار بگیریم، هیچ روشنایی نباشد، می‌ترسیم.
حالا در این ظلمت اینجا رفیق، ظلمت اونجا اصلاً قابل مقایسه نیست.
چیز دیگه است.
اسمش ظلمت است.
اسمش ظلمت است یعنی ظلمت است اما با این ظلمت اینجا.
در هر صورت من تمام می‌کنم.
تمام می‌کنم و به شما توصیه می‌کنم که از خدا بخواهید خدایا ما را از خیالات اینجا به ما خوف عنایت بکن.
به ما تنبّه عنایت بکن و ما را بیدار بکن.
توصیه می‌کنم گناه نکنید.
همش می‌گذره.
اونی که شب و روز به کیف گناه مشغول است، اونم خواهد رسید به اونجا که خواهد مُرد.
ما هم خواهیم رسید.
در اون لحظه هر دو با هم یکی هستیم.
چیزی به دست اون نمونده، چیزی از دست ما نرفته.
اینجور است.
انشاالله که خدا گناهان ما را ببخشد و انشاالله خدا بین ما و محمد و آل محمد صلوات الله و سلام عليه مجمعین در دنیا و آخرت مفارقت و جدایی نیندازد.
ما را با محمد و آل محمد صلوات الله علیه مجمعین محشور بگرداند.
خدا به ما طول عمر بده.
به همه مؤمنین و مؤمنات که آماده شوند برای لقاء خدا و اون وقت ما را ببرد.
همه را، ما را و همه مؤمنین و مؤمنات.
خدا انشاالله به اسلام و مسلمین هرجا هستند نصرت ببخشد.
خدا انشاالله فرج امام زمان صلوات الله و سلام عليه را تعجیل بفرماید و ما و شما و همه مؤمنین و مؤمنات را هم از اعوان و انصار اون حضرت به فضل و عنایت خودش و با عفو و مغفرت و رحم و رحمتش قرار بده انشاالله.