اعوذ بالله السميع العليم من الشيطان الرجيم.
بسم الله الرحمن الرحيم.
قل إني أخاف إن عصيت ربي عذاب يوم عظيم.
این آیه است و خطاب رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم است.
به رسول الله، به رسول الله خطاب می‌کند خدا می‌فرماید به رسول الله می‌گوید.
خوب انشاالله دقت می‌کنید؟
حالا به یک نظر جا داشت من اول اشاره‌ای به خصوصیات رسول الله داشته باشم تا بدانید با اون خصوصیات با این وصف این خطاب آمده ولی خب تا حدی همه می‌دانیم رسول الله اجمالاً یعنی چه.
ولی ببینید خطاب به اوست.
قل إني أخاف إن عصيت ربي عذاب يوم عظيم.
خوب دوستان دقت بکنند.
خیلی خوب و صاف من هم سعی می‌کنم که ساده‌تر بگم.
خوب دقت بکنید به رسول الله می‌گوید که بگو، بگو به همه بگو.
قل بگو.
إني أخاف إن عصيت ربي عذاب يوم عظيم من اگر بخوام به خدا گناه بکنم از عذاب اون روز بزرگ می‌ترسم.
دقت می‌کنید؟
بگو به مردم، به همه، به هر کسی که باشد بگو که من إني أخاف ربي من از پروردگارم می‌ترسم إن عصيت ربي اگر عصیان بکنم، معصیت بکنم، از عذاب اون روز بزرگی که در پیش است من می‌ترسم.
می‌خواستم با هم روی همین آیه دقت بکنیم.
فکرهای غلط زیادی بین ما رایج است که اون دفعه هم من گفتم خیلی انشاالله‌ها فکرا داریم ما مؤمنین که اصلاً خبری از اینها در صدر اسلام بین مؤمنین، بین ائمه و بین اونا که فهمیده بودند خبری از اینها نبوده.
اینا همش در به اصطلاح مختلق ماست، ما درست کردیم.
در این زمینه هم فکرهایی هست و اون اینکه انسان هرچی گناه کرد، آیه هم اینجا عرض کنم که همه معمولاً سعی می‌کنند این آیه را حفظ بکنند.
یا-- قل يا عبادي الذين أسرفوا على أنفسهم لا تقنطوا من رحمة الله إن الله يغفر الذنوب جميعا.
یکی از اساتید در دانشگاه می‌خوند می‌گفت که، اون استاد می‌گفت که این امیدآورترین آیه در قرآن است.
البته من رد کردم حرفش رو گفتم این درست نیست، او نفهمیده.
برای اینکه یکی از آیات را خونده از آیات دیگر غفلت کرده است و همین هست که ما‌ها را به این جور برداشت‌ها گری کرده و تیشه به ریشه خودمون و حیات ابدی خودمون زده‌ایم.
اینجا درست است یک آیه که نیست.
می‌فرماید بگو، پیغمبر می‌فرماید بگو که بندگان من که گناه کرده‌اید و اسراف بر خود کرده‌اید و ظلم بر خود کرده‌اید.
لا تقنطوا من رحمة الله فکر نکنید که اگر که دیگر راه بسته شده است شما نمی‌توانید باز گردید.
نه خیر، راه بسته نیست.
ناامید نشوید اگر باز گردید، اگر بازگشت بکنید، اگر توبه بکنید ابواب رحمت ممکن است روی شما چی باشد؟
باز باشد.
ولی اینطور می‌گیرن، ما‌ها هم اینطور حساب می‌کنیم.
اون آقا هم اینطور حساب می‌کرده.
این آیه را فقط می‌گیرند دیگه از چیزای دیگه غفلت دارند.
می‌گیم که خدا می‌فرماید به بندگانم بگو آنها که گناه کردند که لا تقنطوا من رحمة الله از رحمت خدا مایوس نباشید که إن الله يغفر الذنوب جميعا خدا همه گناهان را چی می‌کند؟
می‌بخشد.
این آیه را فقط می‌گیرند و می‌گیریم و بعد این که خدا فرموده مایوس نباشید از رحمت خدا.
هرچی شما گناه کردید خدا همه گناهان را جميعا همه‌اش را چی می‌کند؟
همه‌اش را می‌بخشد.
برای اینکه این فکرها اگر از دوستان کسی باشد که در، در ذهنش بوده باشد از ذهن دوستان بیرون برود.
من این آیه را که اول خوندم الان اشاره کردم در برابر این آیه قرار می‌دهم.
قل پیغمبر می‌گوید اون هم نه به من و نه به شما.
به رسول الله می‌گوید با اون منزلت وجودی که الان بعدها اشاره‌هایی خواهم داشت.
می‌فرماید قل پیغمبر بگو إني أخاف من می‌ترسم إن عصيت ربي اگر به پروردگارم معصیت بکنم، می‌ترسم از چی؟
عذاب يوم عظيم.
از عذاب بسیار، روزی که بسیار بزرگ است.
خب اگر بنا است که خدا همه گناهان را ببخشد برای همه چرا برای رسول الله نمی‌بخشد؟
چرا به او می‌گوید که بگو که من می‌ترسم اگر معصیت بکنم از عذاب روز بزرگی که در پیش است؟
و برای اینکه باز دوستان متوجه باشند، خب این آیه گفت که مایوس نباشید خدا همه گناهان را می‌بخشد.
آیه دیگر چه می‌گوید؟
این آیه را در بعضی از جلسات بعضی از دوستان و خانم‌ها خونده‌اند، می‌دانند.
ببینید آیه دیگری است از قرآن.
همین است که گفتم قرآن را وقتی می‌خواهید معنی بکنید هر کسی نمی‌تواند قرآن را معنی بکند.
یک آیه را در نظر بگیرید از آیات دیگر غفلت بکنید حتماً برداشت ناصحیح خواهید داشت.
در یکی از آیات می‌فرماید که و انی لغفار لمن تاب و آمن و عمل صالحا ثم اهتدى.
ببینید این آیات را با هم قرار بدهید.
می‌فرماید من می‌بخشم اما برای کی می‌بخشم؟
،حالا و انی لغفار می‌بخشم.
بخششی هست اما برای کی؟
لمن تاب برای، برای اون کسی که بازگشت بکند.
الآن بازگشت چجوری؟
به چی خصوصیت؟
با چه کیفیت؟
بازگشت می‌کند، تاب بازگشت می‌کند.
آمنه، ایمان جدی بیاورد.
و عمل صالحا عمل صالح انجام بده، بدهد.
ثم اهتدى بعد به آنچه که باید هدایت بشود، هدایت بشود برای اینها من غفار هستم.
پس اون که می‌گوید که لا ترنتو من رحمت الله ان الله یغفر الذنوب جمیعا برای چه کسانی می‌شود؟
برای اون‌هایی که با شرایط خاصش موفّق و توبه شده باشند.
و الا مسئله معصیت مسلماً گرفتاری دارد.
اگر کسی از اینجا با معصیت برود، حالا من مطلبم را ساده‌تر بکنم دوستان بدانند اگر بخواهید قرآن را خوب بفهمید کسی با از این دنیا منتقل بشود به برزخ و به عوالم بعدی اما با معصیت برود حتما آتش دارد.
هیچ شکی نیست.
مگر توبه‌ای داشته باشد قبل از انتقالش که این توبه‌اش هم چه باشد؟
توبه‌اش هم توبه‌ای باشد دارای شرایط و مقبول بیفتد که اون هم ساده نیست.
توبه‌ی مقبول چیز ساده‌ای نیست.
وقتی به رسول الله می‌گوید قل انی اخاف ان عصیت ربی عذاب يوم عظيم.
من و شما باید حساب اون را بکنیم.
بگو من می‌ترسم اگر معصیت کنم از عذاب روز بزرگی که در پیش است.
اینجا من می‌خواستم یه توضیحی دیگر در-- توضیحی که ی little دقیق است اما خوب است در جای خودش.
خوب دقت بکنید.
دعا کمیل می‌خوانید و به اسماءک التي ملأت أركان کی؟
کل شیء.
از اینجا شروع می‌کنم درباره معصیت به شما حرف‌ها بگم.
گاهی من همینطور یه دفعه ذهنم میرود گاهی می‌خوام صحبت کنم یک دفعه فکرم میرود.
آخه من که صحبت می‌کنم این دوستان که می‌بینند من خودم گناه می‌کنم آخه چه فایده دارد این صحبت‌ها؟
انسان ناراحت می‌شود.
می‌باز این صحبت‌ها را کسی می‌کرد که اقلاً خودش گناه نمی‌کرد.
این هم فوری من به یادم می‌آید.
همیشه صحبت می‌خوام صحبت کنم فوراً به یادم میاد من معصیت‌ها.
الان مثلا در محضر می‌خوام صحبت کنم.
خب شما هم که می‌دانید من چه این چه آن هستم.
خب نشد که.
نشد.
این اثر نخواهد کرد.
این صحبت‌ها تشریفاتی مانند نظر خواهد رسید و این هم درد است.
این هم درد است.
خدا کند نصیحت کننده‌های شما و ما کسانی باشند که واقعاً خودشان گناه نکنند و ما از نصیحت‌هاشون برخوردار باشیم.
در هر صورت شروع می‌کنم مسئله را از معصیت به شما میگم.
و به اسماءک التي ملأت أركان کل شیء.
می‌خواهم خوب بفهمید معصیت اگر البته فکرتون را خدا خواست کار بکند.
معصیت چیست؟
ببینید خدا را ما نشناختیم.
اسماء خدا را نشناختیم.
این که در دعا کمیل می‌خوانیم و به اسماءک التي ملأت أركان کل شیء.
خدایا من از تو می‌خواهم با اون اسماء که همه جا را پر کرده است از اینجا شروع می‌کنم.
نه خدا را شناختیم، نه اسماء خدا.
اما اجمالاً می‌بینیم می‌توانیم بشناسیم.
خدا اسماء دارد.
اسماءش همه جا را چه کرده است؟
همه جا را پر کرده است.
خوب تأمل بکنید.
همه جا را خدا پر کرده و همه جا را اسماء خدا پر کرده.
این یک حقیقت.
به من و شما، به همه چیز.
خدا احاطه دارد و چی احاطه دارد؟
و اسماء خدا احاطه دارد.
همه جای وجود را اسماء الهی احاطه کرده.
این یک حقیقت.
مطلب دوم.
مطلب دوم این است که هر مخلوقی ال-- با اون خدای متعال که اسماءش همه جا را پر کرده است با هر اسمی مواجه باشد، خدا با همون اسم پیش می‌آید با او.
دقت ب-- این هم یک حقیقت است.
حالا اینجا من مثال‌ها می‌زنم و این است که اگر خوب بفهمید معنی معصیت را خواهید فهمید.
چیه؟
اسماء خدا همه جا را پر کرده.
هر مخلوق با هر اسمی از اسماء خدا مواجه باشد، خدا با اون اسمش جواب می‌دهد.
کسی که مریض است، شفا می‌خواهد.
خدا به خدا رو می‌آورد که خدا شفاش دهد.
این مریض چون مریض است به حکم این که مریض است در همون حال مریضی به خدا که رو می‌آورد یا دعا می‌کند یا به دوا رو می‌آورد فرقی نمی‌کند.
در همه اینها.
حالا اینجا دیگه من می‌خوام ساده صحبت کنم.
دیگه خیلی به جهات ظریف قرآنی‌اش نمی‌خواهیم غوطه‌ور بشویم که 막وم نشود.
مریضی که به خدا رو می‌آورد شفا بگیرد.
اگر گفتید خدا با کدام اسمش با او مواجه است؟
این از خدا از کدام اسمش شفای خودش را می‌خواهد؟
از اسم، از اسم شافي.
شافي همه جا را پر کرده.
البته بستگی به این است که مریض بتواند از شافي شفای خودش را چی بکند؟
بگیرد.
اسم شافي رو همه جا هست.
او همه جا هست.
این اسمش هم همه جا هست.
مریضی اگر شفایش را گرفت از مبدأ وجود چه با دعا، چه با دوا فرقی نمی‌کند.
چون دوا هم شافي است که از مسیر دوا شفا می‌دهد اگر خواست.
مریضی که شفای خودش را می‌گیرد، این مریض مر-- اصطلاح حاجت خودش را از خدا با اسم شافي طلب می‌کند.
به شافي رو می‌آورد.
به شافي نازل می‌شود.
به قول محی الدین عربی، اون عارف معروف گفته که مریض به شافي نازل می‌شود.
شافي هم شفایش می‌دهد.
این یک.
مثال می‌زنم.
مثلاً فرض فرمایید که نطفه‌ای که در رحم قرار می‌گیرد، اون نطفه که در شرایط خاصی قرار گرفته است می‌خواهد بشکافد و اونچه در درونش است به بروز برسد و به اصطلاح حرکت بکند، بشود به صورت یک انسان دربیاید.
به اص-- هم بشکافد هم صورت بپذیرد.
این نطفه به خدا با کدام اسمش رو آورده است؟
اگر گفتید که بخواهد بشکافد خدا با کدام اسمش او را می‌شکافد بترا؟
با اسم خالق.
می‌خواهد صورت بهش بدهد کدام اسم خدا به میدان می‌آید صورت می‌دهد؟
مصور.
مصور کارش را می‌کند.
خالق کارش را می‌کند.
اونجا شافي کارش را می‌کند.
اون دانه‌ای که در بیاب-- در زیر خاک افتاد، اون دانه که شرایط خاص است، خاک درست است، نور می‌رسد، آب می‌رسد، شرایط درست است برای شکافته شدن.
اون دانه در اون حال که آماده شده است برای شکافته شدن به کدام اسم نازل شد؟
با کدام اسم مواجه شد؟
خدا را با کدام اسم خواند؟
اگر گفتید با اسم خالق می‌شکافد.
بعدش با اسم مصور می‌خواند تصویرش می‌کند.
به صورت نباتی در می‌آورد.
کل وجود اینطور است.
همینطور حساب کنید.
کل وجود اینطور است.
اونجا که کسی به حال احتضار رسیده خدا را با اسم قابضش یاد می‌کند.
قابض می‌آید و قبضش می‌کند الی آخر.
بهار می‌شود کل وجود با اسم باسط خدا را می‌خواند بسط می‌شود.
زمستان می‌شود قابض به میدان می‌آید الی آخر.
همجا و به اسماء کلتی حضرت امیر فرمود به اسماء کلتی ملأت أركان كل شيء.
شما و ما اگر چنانچه توفیقی به دست ما آمد و توفیقی یافتیم، توفیق توبه مقبول.
گناهانی کرده‌ایم، جاهل بوده‌ایم و نفهمیده‌ایم و تبعیت از نفس کرده‌ایم و وقتی به خود آمده‌ایم و پشیمان گشته‌ایم.
اگر این حالات بود، پشیمان گشتیم و دفعةً از یک مقصدی دیگر برگشتیم، بیدار شدیم.
گناهکار بودیم ولی بیدار شدیم، پشیمان شدیم.
دیگر می‌خواهیم بعد از این مطیع باشیم.
اینجا که من با پشیمانی شما با پشیمانی از گناهان گذشته از امروز یک تصمیم می‌گیرید گناه نکنید، بر می‌گردید به استغفار و گریه و اینها می‌پردازید.
شما در این حالت به خدا با کدام اسمش رو آوردید؟
[پچ،پچ] ها؟
اصلاً نترسید با خدا می‌گویید.
[پچ،پچ] با اسم افو و افو خدای افو همه‌جا حاضر است.
اما آن که به سوی افو رو می‌آورد عفو می‌کند ها نه آنکه افو را نمی‌طلبد.
مثال حالا لابد فراموش نمی‌کنید.
اون دانه خالق را می‌خواست، خالق به سراغش آمد.
اما اگر دانه را روی همین میز قرار بدهید، خالق به سراغ او هم میاد یا نمیاد؟
ها؟
میاد یا نمیاد؟
ها؟
صاحب این درس رو خوب می‌فهمید یا نه؟
درسه دیگه اینا.
دانه‌ای که زیر خاک قرار گرفته جداً به زبان وجود خالق را می‌خواهد.
خالق به سراغش میرود و می‌شکافد.
دانه که روی این میز است.
او ندای خالق نمی‌کند.
خالق هم به سراغ او نمی‌آید.
به او جواب نمی‌دهد.
من وقتی تائب نیستم، پشیمان نیستم، پشیمان نیستم، نادم نیستم، گریه نمی‌کنم، ترک نکرده‌ام، پشیمانی مخصوصاً ندارم از گذشته.
هرچی بگم یا افو مانند این است که این دانه که روی این میز قرار گرفته است بگوید چی؟
بگوید یا خالق به درد نمی‌خورد.
دقت می‌کنید؟
خوب بفهمید چی میگم.
اگر درد ندامت در اون انسان را گرفت، جداً پشیمان شد.
تصمیم گرفت که دیگر نکند.
اون آتش ندامت وجودش را گرفت.
این آدم جداً رو آورده به اسم افو به خدا و خدای افو به سراغش میاد جوابش می‌دهد، عفوش می‌کند.
خدای تفو هم به سراغش میاد.
اینطور است.
همه‌جا را اسم خدا پر کرده است.
همه‌جا را.
هر کسی خدا را با هر اسمش خواند، خدا با همان اسم به تناسب جوابش می‌دهد.
یا خالق گفتن این دانه، یا افو گفتن بنده، یا افو گفتن شما که هنوز گناه می‌کنید اینها به درد نمی‌خورد.
اونی که واقعاً جداً بخواهد، جداً بخواهد خدا به سراغش میاد.
خب اینا مقدمه بود همش.
می‌خواستم به شما از معصیت بگم.
خوب دقت بکنید.
اون وقتی که شما حالا یک اسم دیگر بگم بعد برم به سراغ معصیت.
اون وقتی که شما طاعت خدا را دارید، عبادت خدا می‌کنید، فرد مطیعی هستید، واجبات را انجام می‌دهید، از گناهان اجتناب می‌کنید.
در این صورت شما به خدا با خ-- با اسم رئوفش، با اسم رحیمش، با اسم جوادش، با اسم کریمش، با این اسماءش رو آورده‌اید.
آدم مطیع خدا را با اسم رحیم می‌خواند.
با اسم رحمان می‌خواند.
با اسم جواد می‌خواند.
اینم به خدا می‌دهد به مطیع آنچه که می‌دهد.
و کی معلوم خواهد شد داده‌های خدا؟
بعد از مرگ.
اما معصیت کار.
معصیت کار اگر گفتید معصیت کار هم خدا را با اسمی می‌خواند یا نمی‌خواند؟
اول ببینیم جواب این سؤال چیه.
کسی که معصیت می‌کند هین معصیت خدا را لابد با اسمی می‌خواند یا نمی‌خواند؟
به خدا با اسم خاصی رو می‌آورد یا نمی‌آورد؟
حتماً اصلاً نمی‌شود اسماءش همه‌جا را پر کرده.
هر چیزی در هر حالی باشد، انسان باشد، غیر انسان باشد بالاخره لحظه به لحظه با اسماء خدا مواجه است.
نازل به اسماء خداست.
گناهکار هم در حال گناه با اسم خاصی از اسماء خدا مواجه است.
خدا را با یک اسمش می‌خواند.
خدا هم با اون اسمش مواجه می‌شود و با اون اسمش جواب، جوابش می‌دهد.
منتها فعلاً پشت پرده است و بعد از اینکه پرده افتاد جواب‌ها روشن می‌شود.
اگر گفتید اون اسمش کدام است؟
معلق غفار اسم غفار.
اطاعت کردید به رحیم رو آوردید.
معصیت کردید به کی رو آوردید؟
به غفار.
می‌دانید معنی غفار چیست؟
یعنی همون حال که معصیت می‌کنید با غفار مواجه هستید.
هیچ شُبهه‌ای نیست.
بفهمید، نفهمید.
بدانید، ندانید.
طاعت‌هم می‌کنید با رحیم مواجه هستید.
بدانید، ندانید.
توجه می‌کنید؟
شما غذا می‌خورید.
غذایی که وارد وجود شما می‌شود، اون غذا بدن شما غذای، غذایی که وارد بدن شما می‌شود کلاً خدای مصور را می‌خواند.
خدا تصویرش می‌کند به صورت گوشت و خون و پوست در می‌آورد.
شما بدانید و چی؟
و ندانید.
اسماءش همه جا را پر کرده است و با اسماءک التي ملأت کل شی.
دانستن لازم نیست.
معصیت اونجا که شما به نامحرم نگاه می‌کنید، این حالا صورت قضیه است.
حالا انسان بیرون بیاد اصلاً میگه نمی‌دونید صحبت‌ها رو باید دیگه برچی.
چون همه چیز نصب شده.
صحبت‌ها هیچ معنی‌ای نداره.
اصلاً نگاه نامحرم یعنی چه؟
ممکنه کسی به شما چه صحبت می‌کنه؟
چیه؟
ولی به هر صورت.
به هر صورت.
دین خدا دین خداست.
هیچ عوض نمی‌شود و خدا هم کار خودش را می‌کند.
اونچه که کار خداست انجام می‌شود.
مقاصد ربوبی خوب پیاده می‌شود.
خوب؟
خوب.
مردی است که گفت که أمن هو قال تنانا الليل ساجدا و قائما يحذر الآخرة و يرجو رحمة ربه هل يستوی الذین يعلمون والذین لا يعلمون إنما يتذكر اولو الالباب.
مرد امیر سلام الله علیه عصری در دل شب از خوف خدا چه گریه و آه می‌کند.
این مرد است.
بحث رو.
شما اون وقتی به نامحرم اینجا رو می‌گفتم.
پس برگردم به اصل.
یه نامحرم نگاه می‌کنید مثلاً گناه می‌کنید این ظاهر قضیه است.
اما در باطن امشتون بدانید ندانید شما خدا رو با کدام اسمش خواندید؟
یا غفار گفتید.
یا غفار گفتید.
خودش هم گفته انی قريب اجیب دعوة الدا ع اذا دعا.
اگر می‌خواهید هم خوب معنی این آیه را بفهمید خدا فرموده من نزدیکم هرچه مرا خواند من جوابش می‌دهم.
بعد به نظرتون میاد چرا با دعاها می‌کنی مستجاب نمی‌شود؟
می‌دانید اصل معنی آیه چیست؟
اصلش همین موضوعی است که امشب براتون گفتم.
هر چیزی با هر اسمی خدا را خواند فوراً خدا اونجا با همون اسمش چیه؟
با اون اسمش حاضره.
دانا، طالب را می‌خواهد طالب جوابش می‌دهد.
اون روز که طالب مصور را می‌خواهد جوابش می‌دهد.
محال است جواب ندهد.
اجیب دعوة الدا.
یا غفار گفتید آمد.
آمد به سراغتون.
غفار به سراغتون آمد.
و اون که الان پشت پرده‌ست نمی‌داند.
هر معصیتی که می‌کنید تیشه به ریشه خودتون می‌زنید.
بسم الله.
خدا را خواستید جواب نداد.
غفار معنیش چیه؟
خدا اینطور نیست مخالفی در برابرش باشد و به اصطلاح اون مخالف هم سر جوابش میده.
مخالف مواجه شد با وصف مخالفیت او با اسم غفار به میدان می‌آید.
توجه کردید؟
و این از این شکستن خداست که مسئله سخط و غضب و آتش می‌فرمود می‌شد.
رمزها هست.
سیرها هست.
هرکس بفهمد بفهمد و از خدا می‌خواهم که بفهمید.
از خدا می‌خواهم که بفهمید