ددرس‌گفتارها

سوره مبارکه عصر.

بسم الله الرحمن الرحیم.

[صدای محیط] والعصر إن الإنسان لفي خسر قسم به عصر یعنی چی؟

زمان که انسان در خسره.

خسر یعنی چی؟

زیان زیان.

چه جور زیانی؟

زیان سرمایه زیان در سرمایه.

زیان در سود نیست.

زیان در سرمایه‌ست.

اصل سرمایه که از بین میره میشه خسر.

چه ربطی بین این سوگند و جوابشه؟

زمان سرمایه زمانه دیگه.

سرمایه ما عمر ماست.

قسم به زمان که انسان در خسرانه.

یعنی همینطور که داره ثانیه‌ها می‌گذره شما داری چی از دست میدی؟

عمر و زمانو داری از دست میدی.

عمر و زمان چیه؟

سرمایته.

تمام دارایی یک انسان همین زمانیست که داره.

همین فرصتی‌ست که به او دادن.

حالا ببین ثانیه‌ها چقد ارزش داره.

دقیقه‌ها چقد ارزش داره.

والعصر إن الإنسان لفي خسر.

اصلاً این یه قاعده گریزناپذیره.

الا یه راهی.

یعنی زمان مگر زمان وایسه تا وقتی زمان در حرکت است سرمایه در حال بگید [مکث] از بین رفتن است.

این یه چیزی نیست که شما بتونی جلوشو بگیری.

نه میشه زمانو وایسوند، نه میشه که زمان بگذره فرصت تو کم نشه.

زمان می‌گذره، فرصت تو هم کم میشه.

این یک مسئله قهریه.

هرکی همین الان با خودش حساب کنه چند سالشه [مکث].

من همین الان با خودم حساب می‌کنم چهل سالمه.

یعنی چهل سال گذشت [مکث].

چهل سال رفت.

چقد مونده؟

نمی‌دونم.

مونده ده سال.

مونده بیست سال.

مونده یه سال.

مونده یه ماه، یه روز، یه ساعت.

نمی‌دونم [مکث].

خیلی رفت.

والعصر إن الإنسان لفي خسر انسان تو خسرانه.

بخواد نخواد همینه.

فقط یه راه نجات وجود داره.

الا.

این الا راه نجاته.

إلا الذين آمنوا وعملوا الصالحات.

اونی که ایمان آورد و به برنامه‌های شایسته عمل کرد که قبلاً گفتم در سوره قاشیه برنامه شایسته یعنی چی؟

ایمان آورد و به برنامه‌های شایسته عمل کرد.

این خسارت نمی‌کنه.

می‌دونید چرا؟

چون عمره، عمری که از او رفته در راه ایمان و عمل صالح چیزی بهتر از اون به جاش بگید قرار گرفته.

اون چیه؟

اون رضای پروردگاره که زندگی ابدی توام با سعادت رو به دنبال داشته.

پس این خسارت نشد.

اگر با ایمان رفت، اگر با عمل صالح رفت خسارت نیست [مکث].

بلکه اتفاقاً نهایت انتفاع و سوده.

چون یه عمری میره که مربوط به این دنیاست.

به جاش یک ابدیت سعادت و نجات در انتظار انسانه.

خب چی خ-چی بهتر از این؟

عالیه که.

این که خسارت نیست .

بعد یه چیزی رو به این عمل صالحات عطف می‌کنه.

یعنی گویا تو عمل به برنامه‌های شایسته دو تا عمل به طور ویژه جایگاه داره برای مقابله با خسر.

تواصوا بالحق تواصوا بالصبر.

تواصوا مصدرش میشه چی؟

شما بگید.

تواصی تواصی.

تواصی کدوم بابه؟

تفاعل تفاعل.

باب تفاعل اشتراک، مشارکته.

همونطور که مفاعله هم چیه؟

اشتراکه.

ما میگیم مکاتبه، تکاتب.

مکاتبه یعنی نامه‌نگاری.

تکاتب هم یعنی نامه‌نگاری.

ولی کی میگیم مکاتبه، کی تکاتب؟

مکاتبه وقتیه که شما داری نامه میدی به کسی و او می‌گیره.

تکاتب اینه که نامه می‌گیری از کسی و او نامه میده.

یعنی مکاتبه و تکاتب هر دو اشتراکه.

ولی با این فرق اگر بنده به شما نامه دادم، من با شما چه کردم؟

مکاتبه کردم.

شما چکار کردی نامه رو گرفتی؟

تکاتب کردی.

اگر من به شما وصیتی کردم، چه کردم؟

مواسات، مواسات کردم.

شما که وصیت منو قبول کردی چکار کردی؟

تواصی کردی.

یعنی خدا وقتی میگه تواصی منظورش این نیست که وصیت کنید.

منظور اینه که وصیت را بگید بپذیرید.

اون کسی که میخواد از خسران نجات پیدا کنه باید مواظب باشه که از مسیر ایمان و عمل صالح خارج بگید نشه.

خب چه چیزایی میتونه باعث بشه من از ایمان و عمل صالح خارج بشم؟

یه وقتایی غفلت از حق [مکث].

پس من باید یه تواصیه به حقی هم داشته باشم.

اگر من میخوام هیچی خسارت نکنم، پس هیچی نباید از حق بگید، از حق غافل بشم.

پس باید اگر کسی مرا توصیه به حق می‌کند، من به گوش جان بپذیرم.

باید دنبال توصیه به حق باشم.

انسانی که میخواد از خسران نجات پیدا کنه نصیحت‌پذیر میشه.

انتقادپذیر میشه.

توصیه‌پذیر میشه.

این توصیه‌پذیری مسئله اول ماست.

هرکی می‌خواد ما رو به حق دعوت کنه ما ازش بدمون میاد [مکث].

خوشمون نمیاد کسی به ما بگه آقا این حقه.

این راهی که میری باطله این خسارته‌ها.

مگر نفهمیدی که تا انسان ایمان و عمل صالح نداشته باشد خسارته.

میگه چرا فهمیدم؟

خب برگرد حق اینه.

تشنه.

اینکه در روایات‌مون داریم "أحب الإخوان إلي من أهدى عيوبي إلي" بهترین برادران من اونیه که عیبای منو به من میگه.

چرا؟

چون من از خسارت چیم؟

گریزانم.

نمیخوام خسارت کنم.

چون نمیخوام خسارت کنم حتی هیچی حتی یه ثانیه هم نمیخوام هدر بره.

پس باید تواصی به حق داشته باشم.

یه وقتایی هم میدونید چرا ما از ایمان و عمل صالح خارج میشیم؟

مشکلمون چیه؟

صبره.

یعنی یه وقتایی حقو میدونیم توانشو نداریم.

میدونیم این گناهه اما دیگه این شوق گناه داره میبره.

میدونیم این کار نباید-- میریم اما یعنی میگه هم طاعت صبر میخواد هم ترک معصیت صبر میخواد هم مصیبت صبر میخواد.

صبر سه شاخه داره.

صبر بر طاعت، صبر بر ترک معصیت، صبر بر مصیبت.

یه وقتایی بندگی سخته، صبرمون کم میشه.

یه وقتایی ترک معصیت سخته، صبرمون کمه.

یه وقتایی مصیبت سخته، صبرمون کمه.

کسی اگر میخواد از خسارت نجات پیدا کنه باید تو جاده ایمان و عمل صالح همیشه باشه.

کسی میخواد همیشه تو این جاده بمونه باید توصیه پذیری به صبرم داشته باشه.

فلانی صبر کن.

صبر کن.

میدونم تو فشاری.

میدونم سخته.

صبر کن.

اینم بگه چشم.

خیلی ازت ممنونم که منو به صبر دعوت کردی.

یکدیگر را باید دعوت کنیم به حق و دعوت کنیم به صبر و از همدیگه باید دعوت به حق و صبر را بپذیریم.

اون وقت میتونیم تو راه ایمان و عمل صالح بمانیم.

در اون صورت از خسارت نجات پیدا می‌کنیم.

در غیر این صورت محکوم به خسارتیم.

خب یه بار سوره رو بخونم.

أعوذ بالله من الشيطان الرجيم.

بسم الله الرحمن الرحيم.

والعصر.

إن الإنسان لفي خسر.

إلا الذين آمنوا وعملوا الصالحات.

وتواصوا بالحق وتواصوا بالصبر.

صدق الله العلي العظيم.

اللهم صل على محمد وآل محمد.

ان شاء الله برای هفته آینده، یک، سوره مبارکه همزه.

دو، فيل.

سه، قرش.

چهار، ماعون.

اقلاً چهار تا سوره برای هفته آینده آماده باشید.

فردا عاشورا هم هست و خیلی جلسه ویژه ایه ان شاء الله در محضر قرآن یک روز بعد از عاشورا.

خواهشم اینه مفاهیم آیات کامل، جمع‌بندی کامل تو همه این چهار تا سوره حداقل تکلیفیه که ما داریم.

حالا اونایی که بیشتر میتونن وقت کنن میتونن یه دو تا سوره هم پیش برن چون من احتمال میدم دو تا سوره بعد از اون هم بتونیم بریم جلو.

تا هفته آینده شما رو به خدا میسپارم و آرزو می‌کنم در مجالس سید و شهدا علیه السلام ساعات و لحظاتی نورانی همراه با قرب هرچه بیشتر به پروردگار داشته باشید.

به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.