د
درسگفتارها
جستجو
فهرست من
بازگشت به فهرست جلسات
جلسه ۵۸
دارای متن همگام
آموزش تدبر در سورهٔ حمد
در انتظار شروع گفتار…
۰:۰۰
۱:۰۱:۲۰
15
15
۱×
فهرست من
اشتراک
دانلود
متن کامل
نسخه کتابی
خلاصه
فهرست مطالب
۲۹ سرفصل
## تکسیاقی بودن سوره و قرائت کامل
۰:۱۰
## اهمیت سوره: فاتحة الکتاب و عدل قرآن
۱:۰۷
## تنها سورهای که از زبان بنده است
۲:۰۹
## وجوب حمد در نماز
۳:۴۲
## آیهٔ بسمالله: نزول در همهٔ سورهها
۴:۵۵
## متعلق بسمالله: اشرع، ابتدأ، استعین
۵:۲۱
## پیشنهاد قرآنی: اقرأ هذه السورة بسم الله
۷:۵۲
حالا من تکمیل میکنم. میگویم علی علیهالسلام فرمود:
۸:۵۶
تدبر مقدمهٔ تذکر است.
۹:۴۲
## اسم الله یعنی نشانهٔ خدا
۱۰:۲۶
## الله اسم علم است
۱۲:۲۷
## توسل به رحمانیت: الرحمن علم القرآن
۱۳:۵۰
## رحیمیت امتداد ابدی رحمت
۱۸:۰۳
## بسمالله ذکر اعظم و سیر عوالم
۲۱:۴۹
توسل یعنی چه؟ توسل یعنی اینکه میخواهم یک جوری وسیله قرار بدهم.
۲۳:۰۹
## تسلیم در تکبیرة الاحرام
۲۴:۳۰
## فراز دوم: الحمد لله و الف و لام عهد حضوری
۲۵:۵۵
## سه صفت: رب العالمین، الرحمن الرحیم، مالک یوم الدین
۲۸:۳۱
## مبدأ، مسیر، مقصد؛ توحید، نبوت، معاد
۲۹:۵۲
## از توسل به حمد و ثنا
۳۴:۱۱
## اذن مخاطب: إیاک نعبد
۳۵:۴۶
پرستش یعنی چه؟ عبادت. نعبد، عبادت یعنی اینکه کسی خود را در جایگاه مملوک قرار بدهد. در مناجات علی علیهالسلام دارد:
۳۹:۰۷
## إیاک نستعین
۴۰:۵۸
## فراز چهارم: اهدنا الصراط المستقیم
۴۳:۰۹
## مثال نقشهٔ تهران
۴۴:۵۴
## صراط الذین أنعمت علیهم
۴۷:۰۱
## غیر المغضوب علیهم ولا الضالین
۴۸:۵۸
## مرور نمازگونهٔ چهار فراز
۵۷:۴۴
دعا کردی حالا جواب بشنو.
۵۹:۵۴
متن جلسه
دنبالکردن خودکار
بدون ترجمه
سوره مبارکه حمد
. سوره حمد هم مثل سورههای
کوتاه پایان قرآن کریم
تک سیاقیه؛ یعنی یه سیاق بیشتر
نیست .
که این سیاق حالا فرازهایی داره و ما انشاالله میخوایم باهاش معنوس بشیم.
بسم الله الرحمن الرحیم.
الحمد لله رب العالمين الرحمن الرحيم مالك يوم الدين.
إياك نعبد وإياك نستعين.
اهدنا الصراط المستقيم.
صراط الذين أنعمت عليهم غير المغضوب عليهم ولا الضالين.
سوره حمد از جهات مختلف اهمیت داره و در وصف سوره حمد سخنان زیادی از پیامبر گرامی اسلام
و معصومین علیهم السلام
برای ما نقل شده. این سوره
همونطور که مستحضرید فاتحه الکتاب
نامیده شده. سوره
شروع کننده کتاب.
فاتحه از فتح، فتح
یعنی شروع کردن. فاتحه یعنی شروع کننده.
فاتحه الکتاب یعنی سوره ای که کتاب با این سوره شروع میشه.
و این سوره در بعضی از بیانات عدل قرآن کریم شمرده شده.
یعنی شما قرآن رو بذار یه طرف ترازو سوره حمدو یه طرف.
عدل قرآن کریمه.
عدل یعنی هم وزن، هم سنگ با قرآن کریمه.
خودش یک عظمت این چنینی داره
سوره حمد. و
این سوره تنها سوره ای است که در
اون ما داریم حرف میزنیم.
در همه سوره ها خدا با ما صحبت میکنه.
اگرم یه وقتی میخواد ما یه چیزی بگیم مثل سوره ناس یا فلق میگه قل بگو،
یا قولو بگید. اما سوره حمد بدون اینکه قل، قولو چیزی داشته باشه
از ابتدا تا انتها از زبان
بنده به پروردگاره،
نه از زبان پروردگار به بنده.
یعنی گویا خدا
اینجوری این حرفا رو میزاره تو دهان ما که با او اینجوری صحبت کنیم.
طرز ارتباط گرفتن با خودش رو داره به ما آموزش میده.
بدون اینکه بگه بگو بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله.
نه اونم نداره. از ابتدا تا انتها میگیم الحمد لله رب العالمين
الرحمن الرحيم مالك يوم الدين إياك نعبد.
همه جای قرآن وقتی كه هست منظور چیه؟
ماییم. پیامبره. بعد تک تک انسانها.
اینجا كه خداست. إياك نعبد ما تو را می پرستیم.
ما تو را از تو یاری میخواهیم.
اهدنا ما را هدایت کن
به اون راه مستقیم. این یه ویژگی خاص در سوره مبارکه حمده.
و جهت دیگری که این سوره رو بسیار مهم میکنه اینه که این سوره در نمازهای ما
خوندنش واجبه. حالا نمازهای واجب
واجبه بخونیم در نمازهای مستحب هم اگر نماز مستحبی بخونیم واجبه که سوره حمدشو بخونیم.
نماز با سوره حمد میشه نماز.
نماز بدون سوره حمد
نداریم. الا نماز میت که اون نوعی دعاست برای میت.
والا بقیه نمازها همشون با سوره حمدن.
اول سوره حمد رو میخونیم بعد یه سوره میخونیم.
قبلاً هم اشاره کردم در سوره علق اصلاً نماز
ظرف خوندن چیه؟ قرآنه.
چرا در نماز اول حمد میخونیم بعد یه سوره؟
یعنی در واقع با حمد وارد میشیم.
یه سوره میخونیم. قرآن خوندن ماست.
حمد و سوره قرآنیه که ما تو نماز میخونیم.
که حالا انشاالله من در پایان اشاره ای خواهم داشت که در نهایت تناسب این حمد و سوره با همدیگه چیده شدن.
بسم الله الرحمن الرحیم.
آیه اول. میدونید
آیه بسم الله در همه سوره ها نازل شده.
در همه سوره ها نازل شده.
از نظر ما از نظر شیعه.
و در سوره حمد فقط شماره گذاری شده.
فقط تو سوره حمد برای بسم الله میزاره یک.
چون بعضیا بر این باورند که بسم الله فقط تو سوره حمد آیه است.
بقیه جاها از باب تبرک میگیم بسم الله.
والا آیه مستقلی نیست.
خب ما نه، ما بر این باوریم که در هر سوره ای بسم الله نازل شده
و از جمله در سوره مبارکه حمد.
بسم الله. این با
حرف جره. یه معنایی داره.
بسم الله یعنی
به اسم خدا. همونی که ما میگیم به نام خدا، به اسم خدا.
چی به اسم خدا؟ تا شما ندونی
چی به اسم خدا معنا کامل-
میشه. حالا برای اینکه چی به اسم خدا نظراتی بیان شده.
ببینید بسم الله.
متعلق لازم داره از نظر فنی اگه بخوام صحبت کنم حرف
جر وقتی که میاد بر سر یه اسمی قرار میگیره به این میگیم جار مجرور.
جار مجرور متعلق میخواد.
این فنیشه. خیلی بخوام ساده صحبت کنم یعنی چی بسم الله؟
یه وقت میگه اشرع بسم الله
شروع میکنم به اسم
خدا با اسم
خدا. یعنی میخوام اسم خدا در شروع باشه.
کل امر لم يبدأ بسم الله فهو
ابتر. یا لم يبدأ ببسم الله.
حالا هر دو ظاهراً هست. شروع میکنه.
یه وقت میگن ابتدأ. اینم مثل اشرع.
ابتدأ بسم الله.
شروع میکنم، ابتدا میکنم، آغاز میکنم
با اسم خدا. یه وقت میگه استعين.
استعين. یاری می جویم به اسم خدا.
یعنی از اسم خدا مدد میگیرم.
کمک میگیرم که مثلاً فرض بفرمایید کارم رو جلو ببرم.
اشرع، ابتدأ، استعين اینا متعلق هایی که برای بسم الله
ذکر شده. که حالا بعضیا میگن این با اگه اشرع، ابتدأ باشه این با، با ابتدا اسمش میشه.
این استعين باشه با
استعانت اسم، اسمش میشه.
خب ولی ما با توجه به آیات خود قرآن یه پیشنهاد دیگری داریم برای بسم الله.
میگیم تو خود قرآن کریم
این در واقع
خوندن یک سوره ای یا این بحث اسم خدا آمده.
اقرأ بسم
بگید ربک الذي خلق.
اقرأ. ما از این اقرأ وام میگیریم میاریم اینجا.
اقرأ. بخوان بسم الله.
خب وقتی میگه بخوان چیو بخوانم بسم الله؟
بگید. هذه السورة.
این سوره رو بخوان به اسم خدا.
سوره رو میخوای بخوانی با اسم خدا خوندنت را بگید آغاز بکن.
حالا من تکمیل میکنم. میگم علی علیه السلام فرمود لا قرا-- لا خیر فی قراءة لا تدبر فيها.
پس اقرأ و تدبر
بسم الله. بخوان این سوره را به اسم خدا.
تدبر کن در این سوره به اسم خدا.
در واقع اول سوره که میاد بسم الله.
این بسم الله دنبال متصل کردن شما
به این سوره است. میخواد این اتصال شما با این سوره
به واسطه چی اتفاق بیفته؟
اسم الله. اسم الله سبب اتصال شما میشه به سوره.
حالا این اتصال یه وقت قرائته،
یه وقت تدبره. تدبر مقدمه تذکره.
ليدبروا آياته وليتذكر
ulul albab. تذكر بسم الله.
اقرأ هذه السورة بسم الله.
بخون به اسم خدا. تدبر کن به اسم خدا.
متذکر باش به اسم خدا.
عمل کن به این سوره به اسم خدا.
در حقیقت اون متعلقی که ما براش در نظر میگیریم میشه انواع
ارتباط با سوره.
انواع ارتباط با سوره.
خواه خوندن سوره، خواه تدبر، خواه تذکر، خواه تمسک، اتباع، اطاعت، عمل.
هر ارتباطی میخوای با سوره بگیری به برکت چی؟
اسم الله. خب
اسم الله خودش چیه؟ ببینید اسم یعنی نشانه.
اسم الله یعنی نشانه الله.
حالا چیه نشانه الله؟
نشانه الله کارهاییه که الله انجام میده.
یعنی اسم خدا
اوصاف خداست و افعال خداست.
فرض بفرمایید خدا خلق میکنه.
درسته؟ این خلق کردن اسم الله.
خدا رزق میده. این رزق دادن
خود این رزق دادن اسم الله.
خدا رحمت ورزی میکنه.
خود رحمت ورزی و مهربانی اسم الله.
یعنی شما توجه میکنی
خودتو متصل میکنی چونکه خدا-- شما به ذات الله که راه نداری.
راه داری؟ شما چجوری با الله ارتباط برقرار میکنی؟
با اسم الله ارتباط برقرار میکنی.
یعنی توجه میکنی به خلق کردن متوجه پروردگار میشی.
توجه میکنی به مهربانی متوجه ذات او میشی.
توجه میکنی به رزق دادن متوجه خود او میشی.
او را از روی افعالش میبینی.
او را از روی اوصافش میشناسی.
نظم عالم رو میبینی
متوجه او میشی. اینا اسم الله.
این سوره را ب-بسم الله بخون
یعنی توجه کن به
کار خاصی که خدا داره انجام میده.
حالا اینجا اون اسمی که من باید بهش توجه کنم چیه؟
الله که اسم ذاته.
الله. الإله
که تبدیل شده به اسم ذات و اسم علم برای خدا.
الان اسم شما چیه؟
محمد. محمد اسم علمه برای شما.
به هر زبانی هم ترجمه بشه شما اسمت محمده.
تو انگلیسی اسمتون چیه؟
بازم محمده. محمد اسم ذات شماست.
ترجمه نمیشه. اینکه بگی من مثلا فرض کنید در زبان فارسی
محمدم در زبان انگلیسی مثلا نمیدونم حالا انگلیسی محمد چی میشه.
مثلا اینم. چی؟ حالا
یه چیز دیگهای هستم. الله اسم خدائه.
اسم علم برای خدائه.
این عوض نمیشه. لذا تو انگلیسی هم بسم الله نباید بگی in the name of God.
God ترجمه مناسبی برای الله.
الله الله دیگه. مگه علی تو انگلیسی میشه نمیدونم چیز دیگه.
همه اسم خودشونو حفظ میکنن.
الله اسمش الله. وقتی میگه بسم الله،
به اسم این الله بخون.
برات سؤال میشه کدوم اسم الله؟
الرحمن بگید
الرحمن. الرحیم. به اسم رحمانیت الله
این سوره را بخوان و به اسم رحیمیت الله
این سوره را بخوان. یعنی توجه به رحمانیتش کن
با این سوره ارتباط برقرار کن.
عه توجه به رحمانیت خدا چه ربطی داره به ارتباط با این سوره؟
بگید. شما باید جواب بدید.
یه بار دیگه. چرا برای ارتباط برقرار کردن با یک سوره ای به اسم رحمانیت خدا متوسل میشم؟
الرحمن علم القرآن.
قرآن خب معلم قرآن الرحمن.
الرحمن علم القرآن.
اگر تو میخوای با یه سوره ای ارتباط برقرار کنی، کی باید این ارتباطو تامین کنه، برقرار کنه؟
الرحمن. چرا حالا معلم بودن قرآن به رحمانیت خدا ربط داده شده؟
چون یکی از مظاهر رحمت عامه پروردگاره.
چطور باران را رحمان نازل میکنه؟
چطور آفتاب را رحمان می تابانه؟
رحمت عامه. وقتی بارون میخواد نازل بشه مؤمن کافر جدا میشن؟
وقتی آفتاب میخواد بتابه مؤمن و کافر تفکیک میشن؟
نه. رحمت عامه است شامل حال همه
میشه. خدایی که رحمت عامه و گسترده دارد قرآن میآموزد یعنی قرآن را به همه چکار کرده؟
آموخته. الرحمن علم القرآن.
بعدش خلق انسان. یعنی شما رو داره یاد اون صحنه ای میندازه که هنوز به دنیا نیامدی قرآن را به تو آموخته او.
به اسم خدای رحمان بخون این سوره را.
این سوره یکی از صفحههای قلب خودته.
یکی از صفحههای وجود خودته.
تو بر اساس همین سوره به وجود اومدی اصلاً.
خلق شدی. علم القرآن خلق الإنسان.
نه خلق الإنسان علم بگید
قرآن. میگه قرآن را آموخت انسان را خلق کرد.
یعنی انسان را بر اساس چی خلق کرد؟
قرآن خلق کرد. یعنی قرآن فطرت انسانه.
قرآن ذات انسانه.
قرآن خود انسانه.
همین که میگه بسم الله الرحمن
یعنی بیا به اسم رحمانیت او،
ذیل اسم رحمانیتش به او توجه کن
و با به برکت اسم رحمانیتش این سوره را بخوان.
این سوره سوره خودته.
خودتی. بخون خودتو.
بزرگان عرفان میگن قرآن انسان است که نوشته شده
و انسان قرآن است که ساخته شده.
قرآن و انسان یکیه.
أقم وجهک للدین حنیفا.
دین حنیف. دین حنیف چیه؟
قرآنه دیگه. بعد خودش توصیفش میکنه.
فطرت الله. فطرت الله التي فطر الناس
عليها. دین حنیف که همون قرآنه،
دین حنیف فطره. فطرت شکوفا شده انسان میشه دین حنیف.
پس تمسک به
یا توسل به اسم رحمانیت الله
برای خوندن یک سوره،
تدبر کردن یک سوره،
متذکر شدن از یک سوره.
این توسل برای این اتفاق میفته که بگیم آی الرحمن که علم القرآن
خلق الإنسان. آی خدای رحمانی که به من قرآن آموختی و مرا انسان کردی
مدد کن بخوانم خود را به یاد آورم.
خود را بشناسم که تو را بشناسم.
من عرف نفسه فقد عرف
ربه. این بهترین نوع توسله.
چه اسمی قشنگتر از رحمانیت برای توسل.
خب رحمانیت حلاقا رحیم برای چی؟
خب رحیم
امتداد رحمت خداست.
رحمانیت رحمت
عام خدا. رحیم.
امتداد رحمت خدا برای بگید
مؤمنان. یعنی چی؟
تا اینجا الرحمن علم القرآن تو هم اقرأ هذه السورة بسم الله الرحمن.
اما این یک، یک طرف کاره.
طرف دوم کار میشی چی؟
میشی تو. که حالا آنچه که خواندی را بهش ایمان میاری؟
میخوای بپذیری؟ میخوای طبق اون زندگی کنی؟
اگر به آنچه خواندی ایمان آوردی،
آنچه را خواندی قبول کردی
و طبق اون زندگی کردی،
این رحمانیت امتداد پیدا میکند برای ابد.
امتداد ابدیه.
این رحمانیت امتداد پیدا میکند برای ابد، میشه رحیمیت.
رحیمیت همون رحمت رحمانيته؛
ولی رحمت ابدی. شما تا یه جایی ذیل الرحمن میری جلو.
الرحمن علم القرآن خلق الإنسان
علمه البيان.
الشمس والقمر بحسبان.
والنجم والشجر يسجدان.
والسماء رفعها ووضع الميزان.
ألا تطغوا في الميزان.
آآآ وضع الميزان.
میزان چیه؟ همون آیات قرآن.
ألا تطغوا في الميزان.
وأقيموا الوزن بالقسط
ولا تخسروا الميزان.
قشنگ طبق میزان برو جلو.
اگر طبق میزان رفتی جلو میرسی به رحیمیت.
پس این مبدأ کاره.
اینم مقصد کاره.
خدا را به دو تا اسم میخوانی که هر دو بر پایهی رحمته.
ولی یکی رحمت است در آغاز
و یکی رحمت است در مقصد.
یکی رحمت است در ابتدا،
یکی رحمت است تا انتها؛
یعنی تا ابد. و این با قرآنه.
الرحمن قرآن میآموزد.
قرآن را اگر آموختی، ایمان آوردی، عمل کردی، الرحیم تو را برای همیشه ذیل قرآن،
ذیل رحمت الهی حفظت میکنه.
پس بخوان این سوره را.
تدبر کن در این سوره.
متذکر شو از این سوره.
زندگی کن بر پایهی این سوره.
با توسل به اسم الله،
با توسل به نشانه الله.
الله اسمشه ها.
ایشون اسمشون الله. جانم فدای او.
معبوده. معشوقه.
الله یعنی معبود معشوق.
از نظر لغت. به اسم این
الله معبود معشوق.
کدوم اسمش؟ به اسم رحمانیتش که قرآن را به تو آموخت با اون رحمانیت.
چه میشه اگر به اون اسم قرآن را خواندم؟
ایمان بیاوری رحیمیتش.
به اسم رحمانیتش،
به اسم رحیمیتش. بخوان این سوره را بسم الله الرحمن الرحيم.
بسم الله الرحمن الرحيم.
و چقدر خوب میشه همه ما انقدر با بسم الله انس بگیریم.
یکی از ذکرهای اعظم بسم الله.
همین بسم الله الرحمن الرحيم یکی از اذکار اعظمه.
که انسان همین جوری بگه بسم الله الرحمن الرحيم.
بسم الله الرحمن الرحيم.
بسم الله الرحمن الرحيم. انقدر با این ذکر
معنوس بشیم که هر وقت به نماز میخوایم بایستیم،
یه بسم الله الرحمن الرحيم میگیم، سیر کنیم در عوالم بسم الله.
فهمیدیم چرا رحمان آورد.
چرا به اسم رحمانیت میخونیم؟
به خاطر الرحمن علم القرآن خلق الإنسان.
چرا به اسم رحیمیت میخونیم؟
به خاطر اینکه امتداد رحمت عامه خدا برای ابد
فقط شامل حال کیه؟ مؤمنی نیست که آنچه را که میخوانند بهش ایمان بیارن و عمل کنند.
تو همین بسم الله سیر عوالم کنید.
هم یاد کنید که دارید توسل میجوئید به معبود معشوق، به الله جَلَّ جَلَالُهُ، عَظُمَ شَأْنُهُ.
توسل به او را یاد کنید.
با چی توسل به او میجویم؟
ذیل رحمانیتش. چرا؟
که به من بیاموزد. ذیل رحیمیتش.
چرا؟ که توفیق ایمان و عملم بدهد و رحمت خود را برای من
مستدام و ابدی کند.
اینا رو بتونه انسان با یه بسم الله گفتن سیر کنه.
این آیهی اول، در حقیقت آیهی اول خودش یه عنوان میگیره.
یعنی ما در سوره حمد میتونیم بگیم آیهی اول خودش یه فراز.
البته در همه سوره ها همین هست.
این فرازم توسله.
توسل یعنی چی؟ توسل یعنی اینکه
میخوام یه جورایی وسیله قرار بدم.
و ابتغوا إليه الوسيلة.
من میخوام وسیله قرار بدم.
من که دستم به ذات او نمیرسه.
وسیله قرار میدم. چی را؟
رحمانیتش را. وسیله قرار میدم.
چی رو؟ رحیمیتش را.
اینا رو وسیله قرار میدم که بخوانم، که بیاموزد، که بفهمم، که ایمان آورم، که عمل کنم،
که رحمتش را ابدی کند.
این میشه توسل. توسل در سوره حمد به مثابه در زدن در خانه خداست
در خانهشون میزنیم. بسم الله الرحمن الرحیم.
به جای اینکه حالا شما فرض بفرمایید دیگه ما وارد نماز میشیم.
حالا وضو و همه اینا به جای خود،
آماده با طهارت جسم و جان رو به روی خدا میایستیم
. اینم به خاطر داشته باشید که
نماز مهمترین معنایی که در نماز اگر هرکس دنبال بکنه بهترین بهره را از نماز میبره معنای تسلیمه.
دست بالا بردن جلوی خدا.
خدایا ما تسلیمیم.
هرکی هستم هرچی هستم خوب بد
تا الان به یادت بودم نبودم هرچیه میخوام اقرار کنم همه کار توئه منم کارهای نیستم
. همه چیز به دست توست. منم کاری دستم نیست.
صلاح من، نجات من،
زندگی من، آخرت من، خانواده من،
جامعه من، همه در دست توئه.
این تسلیم. دستو که میاری بالا الله اکبر
خدایا غیر تو رو من کار ندارم.
تسلیم توام و بس. الله اکبر.
بعد توسل میجوئیم. حالا اعوذ بالله من الشيطان الرجيم بسم الله الرحمن الرحيم
توسل. الحمد لله
رب العالمين الرحمن الرحيم
مالك يوم الدين.
اینام با همدیگه یه فرازه.
خوب دقت کنید. الحمد لله
تمام حمد
مال خداست. مال الله.
تمام حمد. اما چه تمام حمدی؟
صحبت شده بین مفسران
سر اینکه این الف و لام چیه؟
این الف و لام میخواد بگه همه حمد مال خداست.
کدوم همه حمد؟ یعنی حمد تو، حمد تو، حمد تو، حمد تو، حمد تو،
حمد ما، حمد اونا، همه حمدا مال کیه؟
مال خداست. اما یه معنای دقیقتری من براتون بگم.
الف و لام حمد،
الف و لام عهده.
عهد حضوریه. داره انسانی را به تصویر میکشه که وقتی رو به روی خدا ایستاده و اسم خدا رو برده،
وجودش پر شده از ستایش
. وجود او پر شده از ستایش.
میگن عهد حضوری یعنی دلش، ذهنش، قلبش، وجودش
حالت سپاس و ستایش پیدا کرده.
میخواد بگه خدایا تمام حمدی که تو وجودمه،
همه ستایش و سپاسی که وجودمو پر کرده.
آسمان را دیدم، پر از ستایش شدم،
پر از سپاس شدم، زمین را دیدم،
نعمتهای تو را دیدم، قرآن تو را دیدم، لطف بیکران تو را دیدم،
حتی تو دردها تو را دیدم.
خدایا من میگه به دریا بنگرم دریا ت بینم،
به صحرا بنگرم صحرا ت بینم،
به هر جا بنگرم کوه و در و دشت نشان از قامت رعنات بینم.
خدایا هر جا من نگاه کردم تو رو دیدم
و زیباییها حمد میگن ستایش بر زیباست
و زیباییهای عالم همه را از تو میبینم.
حالا همه این وجودم پر شده از سپاس و ستایش.
میخوام بگم همش مال توئه.
الحمد حمد قلب من، حمد ذهن من،
حمد وجود من لله
مال الله.
مال همون معبود معشوقه.
که چند تا صفت براش ذکر میکنه.
این صفتها میخواد یه جورایی به این حمده جهت بده.
خدا را اگر میخوای ستایش و سپاس کنی ببین به خاطر چه چیزهایی باید این کار انجام بشه.
یک رب العالمين.
اول اینکه این الله پروردگار
عالمین یعنی
ماسولا الله. همه جهانیان، همه هستی.
او پروردگار همه هستیه.
یعنی همه هستی را او خلق کرده.
مالک همه هستیه و تمام مخلوقات و موجودات را او داره به سوی کمال چه میکنه؟
هدایت میکنه. خب حمد مال چه کسی جز این میتونه باشه؟
وقتی رب العالمين اوست پس تمام حمد متعلق به اوست
. بعد میفرماید الرحمن الرحیم
یعنی ربوبیت او
به زیل رب العالمين آورده دیگه.
یعنی ربوبیت او دربارهی جهانیان
رحمت پایه و رحمت مقصده.
یعنی او با رحمت ربوبیت خود را
بنا کرده. اساس ربوبیتش بر رحمت است.
این اولاً. مقصد ربوبیت او هم رحمت است
. خدا بر اساس رحمت آفریده و به سوی رحمت هدایت میکنه.
حالا یه کسی خودش به زور خودشو از خط رحمت بیرون میندازه میگه من رحمت تو را نمیخوام.
مشکل با خود اوس دیگه. اوس که نمیخواد از ربوبیت پروردگارش بهره ببره.
نمیخواد بهرهمند از هدایت پروردگارش بشه.
و الا او بر اساس رحمت ربوبیت میکند و به قصد رحمت.
چرا آقا میگی اینو میگی اساس اونو میگی قصد؟
چون رحمان رحمت گستردهست.
تو هر خلقی، تو هر رزقی،
تو هر کاری رحمت گسترده خدا جاریه.
این میشه اساس چرا رحیمو میگیم مقصد؟
چون رحیم رحمت خاص پایدار و ابدیه.
رحمتیه که تو باید خودتو بهش برسونی.
ذیل رحمانیت او به رحمت دائمی او برسی که در بسم الله هم توضیحش رو دادم.
پس صفت اول او رب العالمین است.
صفت دوم ربوبیتش بر پایه رحمت و به قصد رحمت در جریان است.
خب حالا دیگه الحمد لله ربوبیت اساسش که رحمته، مقصدش هم که
رحمته. پس همه ما مرخصیم الحمد لله ذیل رحمت خدا بریم هر کار دلمون میخواد بکنیم.
مالک يوم الدين.
اینکه بر اساس رحمت ربوبیت میکند و به قصد رحمت ربوبیت میکند،
این نافی قانون جزا نیست و همون مالک روز جزا است.
یعنی شما اگر هم قراره به رحمت برسی، رحمت باید جزای عملکرد خودت باشه
و اگر تو سزاوارش نبودی مقصر دیگه او نیست.
از کرده خودت بهره خواهی برد.
ليس للانسان الا ما سعى.
جز سعی و تلاش خودت چیزی نیست.
روز جزا در کاره. پس از روی الرحمن الرحیم که اساس و مقصد ربوبیت پروردگار جهانیان است،
نتیجه بی حساب کتاب بودن عالم را
نگیر که عالم حساب و کتاب داره.
هرچی بکاری همونو درو میکنی
و او مالک این قانون جزا است.
قانون جزا در یک روزی ظهور میکند که روز قیامته و او مالک روز جزا است.
مالک قیامته. هیچکس نمیتونه در اراده او تو روز قیامت،
تو برپایی روز قیامت و اجرای قانون جزا هیچکس در اراده اونی نمیتونه خلل ایجاد بکنه.
ببینید سه تا صفت آورده.
اولی ربوبیت، دومی اساس و مقصد ربوبیت، سومی
حساب کتاب داشتن این ربوبیت.
حساب کتابش در عبارت الجزاء ویوم
يوم الدين الدّين ویوم الدين و اینکه او مالک يوم الدينه.
از یه منظر دیگه نگاه کن.
از یه منظر دیگه ربوبیت
مبدأ است. مالک يوم الدين مقصد است.
از مبدأ ربوبیت تا مالک يوم الدين طریق چیه؟
رحمت است. یعنی رحمانش به رب، رحیمش به مالک يوم الدين.
یعنی مسیر است. مبدأ، مسیر، مقصد.
یه نگاه دیگه. توحید، نبوت، معاد.
همه اینایی که میگم تو تفاسیر هم بحث شدنا.
توحید، نبوت، معاد،
مبدأ، مسیر، مقصد،
ربوبیت، رحمت، حساب کتاب.
همه اینا نشون میده که الحمد برای کیه؟
برای کیه؟ لله. یعنی جز او
که خالق اوست، مالک اوست، پرورش دهنده اوست، اساس کارش رحمته، مقصد کارش رحمته،
کارش رو حساب کتابه و هر کی هر کی عالم رو خلق نکرده جز او کسی سزاوار حمد و سپاس و ستایش نیست.
این فراز دوم. فراز دوم حمد و ثناست.
گام اول چی شد؟ شما بگید.
توسل. گام دوم چیه؟
حمد و ثنا. شما وقتی میخوای تشرف پیدا بکنی به محضر یه بزرگ،
پیش یک بزرگی بری با او صحبت بکنی،
قدم اول اذن ورود میگیری دیگه.
در میزنی اذن دخول میخوای، اذن ورود میگیری.
وقتی اذن ورود گرفتی داخل شدی
اول کاری که میکنی حمد و ثنا میکنی.
میخوای بگی من تورا بیش از همه بالاتر از همه میبینم.
الحمد لله رب العالمین الرحمن الرحیم مالک يوم الدين.
چه کسی از تو آقاتر؟
چه کسی از تو لایقتر؟
خلق اگر کار توئه،
مالکیتی اگر هست مال توئه، پرورش دادنی اگر هست کار توئه،
اساس کارت رحمته، مقصد کارت رحمته، کارت رو حساب کتابه،
روز جزایی قرار دادی، خودت مالک اون روز جزایی.
اینا همه ستایش کردنه،
ثنا کردنه. تو سزاوار حمد و ثنا هستی.
من ممنون تو هستم. این اقراره به این عظمت.
عظمت تو را من میبینم، درک میکنم و به خاطر عظمتی که در تو میبینم میخوام بگم
حمدی که تو وجودمه همه و همه متعلق به توئه.
پس بعد از توسل،
حمد و ثنا. بعد میام جلوتر.
تا اینجای سوره شما با خدا حرف میزنی ولی خدا گویا مخاطبت
بگید نیست. بسم الله.
نمیگی بسم که. بسم الله الرحمن الرحیم.
نمیگی بسم الله اللهم یا رحمان یا رحیم.
میگی الحمد لله رب العالمین الرحمن الرحیم مالک يوم الدين.
نمیگی الحمد لک. خدایا حمد مال توئه.
هنوز گویا شما تا بعد از حمد و ثنا تا آخر حمد و ثنا
شما هنوز اذن مخاطب پیدا
نکردی اما حمد و ثنا که تمام شد اذن مخاطب بهت میده.
حالا رو به او حرف میزنی.
گویا دیگه او را مخاطب قرار میدی.
ایاکه نعبد.
فقط تو را میپرستیم
و جالب هم هست. ببینید وقتی ما در
surه حمد داریم با خدا حرف میزنیم متکلم مع الغيرها.
نمیگه ایاکه. نعبد
فقط تو را میپرستم.
گویا خدا توقع داره با من که میخوای حرف بزنی کو بقیه کوشن؟
داداشت کو؟ پسرت کو؟
دخترت کو؟ همسرت کو؟
دوستت کو؟ رفیقت کو؟ شاگردت کو؟
چه تنها. اصلاً اساس جماعت.
خب با من حرف بزنید خب با هم.
ایاک نعبد فقط تو را میپرستیم
ماها. برای همین در نماز لازم نیست شما حمدو بخونی.
امام جماعت میخونه خدا از همتون قبول میکنه.
این که داره میگه آقا ماها خدا من با این
خانمها و آقایونی که پشت سر ما اقامه بستن با با اینا همه با هم تو را میپرستیم.
همه تو را میپرستیم. ایاک نعبد
چرا ایاک نعبد؟
چرا فقط تو را. این تکیه میکنه به همین فراز قبلی.
وقتی رب العالمین تویی الرحمن الرحیم تویی
مالک يوم الدين تویی، خب کیو بپرستیم جز تو؟
ایاک فقط تویی دیگه.
فقط تو را میپرستیم.
نمیگه نعبدکه. نعبدکه یعنی تو را میپرستیم.
ایاک نعبد یعنی فقط تو را میپرستیم.
خدایا فقط تو را میپرستیم و قدرتهای زورگو را نمیپرستیم.
فقط تو. خدایا فقط تو را میپرستیم و باند های ثروت را نمیپرستیم.
پول نمیپرستیم. شهرت نمیپرستیم.
شهوت نمیپرستیم.
فقط تو را میپرستیم. خود را نمیپرستیم.
فقط تو را میپرستیم.
هیچکس و هیچ چیز را غیر تو را نمیپرستیم.
پرستش یعنی چی؟ عبادت.
نعبد، نعبد
یا عبادت یعنی اینکه کسی خود را در جایگاه مملوک
قرار بده. در مناجات علی علیه السلام داره انت مالك و انا
مملوک. اگر کسی باورش شد که او مالک من مملوک.
او صاحب منه. من مال اوام.
اصلاً مال خودم نیستم. مال او هستم.
اینو اگر کسی باور کرد این حقیقت عبادته.
حقیقت عبادت رسیدن به اینه رسیدن به این معناست که من متعلق به او هستم.
این باور کجاها جلوه میکنه؟
اگر تو باور کردی که مال او هستی،
قهراً، قهراً چه اتفاقی میفته؟
رضایت او برات در اولویت قرار میگیره.
زندگی به سبکی که او میخواهد برات در اولویت قرار میگیره.
تو دیگه خودت را متعلق به خودت نمیبینی.
متعلق به او میبینی. یه چیزی رو بذارید بهتون بگم.
ذات ما را خدا طوری خلق کرده،
بهش میگه اجوف، تو خالیه.
ما باید با یه کسی، با یه چیزی خودمون و چه کنیم؟
تعریف کنیم. ماها یه فقر ذاتی داریم.
خدایا من فقیرم،
فقرم هم ذاتیه.
وجودم از خودم نیست.
این فقر ذاتی را
وقتی کسی باور کرد که اون پر کنندهش
اونی که وجود مرا پر کرده،
فقر مرا جبران کرده، ذات مرا قائم کرده، او تویی
و بس. این میشه
عبودیت. این میشه بندگی.
این جلوه میکنه تو زندگی ما.
خدایا وقتی رب تویی رحمان تویی رحیم تویی مالک يوم الدين تویی.
ایاک نعبد. ما مال تواییم.
هرچی تو میخوای همونه.
اما یه چیزی این وسط هست.
این ایاک نعبدو تا تو کمک نکنی بگید
نمیشه و جز تو کسی هم نمیتونه کمکمون کنه
و ایاک نستعین و فقط و فقط
از خودت کمک میخوایم تا بتونیم ایاک نعبد رو محقق کنیم.
ما باور کردیم که باید تو را بپرستیم و جز تو کسی سزاوار پرستش نیست.
ما باور کردیم که لا مؤثر فی الوجود الا الله.
ما باور کردیم که لا اله الا انت.
باید تو را راضی کرد. اینو باور کردیم.
اما بالاخره
دنیا دار ابتلاء، امتحان، فراز، نشیب،
گرم و سرد داره. چه کنیم؟
تو کمکمون کن و ایاک نستعین.
اینم خودش از مظاهر ایاک نعبد.
یعنی اگه کسی حالیش شده همه کار خداست باید حالیش هم باشه که فقط او میتونه کمکش کنه برای عبادت او.
جز خودت کی میتونه ما را کمک کنه که تو را بپرستیم؟
هیشکی دیگه. این میشه
سومین گام در ارتباط با خدا یعنی
ایاک نعبد و ایاک نستعین که تاکید رو ایاک است یعنی
عبادت و استعانت خالصانه،
توسل، حمد و ثنا،
عبادت و استعانت
خالصانه. خالصانه به خاطر ایاک.
من میگم خیلی بخوام اینو در واقع
خودمونیش کنم یعنی
چاکر تو ایم، مخلص تو ایم،
نوکر تو ایم، در بس بندت ایم.
تمام. فقطم به یاری خودت، نه هیچکس و هیچ چیز دیگهای.
خود این ایاک نعبد و ایاک نستعین تکیه داره به همون فراز قبلی.
الحمد لله رب العالمين الرحمن الرحيم مالك يوم الدين.
خب، حالا رسیدیم به اینجا.
مثل اینکه تو این نقطه
اون کریم، اون بزرگ، اون سلطان، اون فرمانروا
میگه خب حالا بخواه.
حالا چی از ما میخوای؟ یه خواهشی بکن، یه درخواستی داشته باش،
یه چیزی بخواه ما بت بدیم.
باز در ادامه همین بحثه.
ما اینجا به خدا گفته بودیم چی؟
ایاک نعبد و ایاک- نستعین از تو یعنی چی میخوایم؟
کمک برای چی؟ برای بندگی
برای بندگی. عبادت نه یعنی نماز و روزه فقط عبادت یعنی بندگی.
یعنی درک اینکه ما مال توایم.
همه جا ظهور میکنه. تو درس، تو تحصیل، تو کار، تو خونهداری، همه جا.
خب حالا اینو میخوایم تبدیلش کنیم به یه خواسته.
میخوایم تبدیلش کنیم به یه دعا.
یه خواهش ملموس ازو داشته باشیم.
اون چیه؟ اهدنا الصراط المستقيم.
ما را به راه مستقیم هدایت کن.
راه مستقیم با توجه به آیات قبلی، راه مستقیم
چی؟ بندگی بندگی.
راه مستقیم بندگی.
این هدایت، اینکه ما را هدایت کنی به راه مستقیم بندگی، این خودش همون کمک کردن توئه.
گفتیم ایاک نستعین.
این همون کمکه است. اون کمکی که ما ازت میخوایم اینه.
ما را به راه مستقیم هدایت کن.
راه مستقیم یعنی چی؟ راه مستقیم یعنی نزدیکترین، معقولترین،
منطقیترین راه ممکن برای بندگی.
الان شما از یه مبدایی مثلاً فرض کنید
توی همین تهران از یه مبدایی میخوای بری به یه مقصدی.
میزنی روی map، روی نقشه.
از کجا برم؟ ممکنه دو تا، سه تا پیشنهاد به شما بده.
بگه این یکی، یکی رو فرغ میکنه.
میگه این راهو بری بیست دقیقهای میرسی، کمترین ترافیکو داری،
خطر پلیس خیلی تهدیدت نمیکنه.
این راهو سریع میتونی-- این یکی راهو هم میتونی بری بیست و پنج دقیقه طول میکشه.
این پیچ و حما رو داره. این راه هم میری سی دقیقه، چهل دقیقه.
کدوم مستقیمه؟ نزدیکترین راه، منطقیترین راه کدومه؟
الان ما دنبال چجور نشانی میگردیم، چجور
نقشهای میخوایم؟ نقشهای میخوایم که بیشترین حساب کتابو بکنه،
منطقیترین راهو به ما بده.
یعنی یه وقت یه راه نزنه جلو پامون ما با این نقشه میریم،
میرسیم اِ! اینجا یه طرفه شده، این هنوز حالیش--
بگید، نبوده.
با نقشه اومدیم میخوایم بریم تو خیابون، یه طرفهست.
نقشه نمیدونست. به روز نیست.
با نقشه اومدیم میخواستیم مثلاً بریم تو این کوچه، جلوش زنجیر کشیدن، کوچه اصلاً
ممنوع الوروده، هیچکسو نمیذارن بره توش.
یا پل نداره، به جوب خوردیم.
برگرد حالا. یا افتادیم تو ترافیک
یا افتادیم تو تله. نقشهای که بتونه بیشترین، دقیقترین حساب کتابو داشته باشه،
نزدیکترین و منطقیترین و معقولترین راهو بذاره جلو پات.
تو مسیر بندگی،
خیلی ورود ممنوعها،
راه باریک شدنها،
مسدود بودنها، خیلی این چیزا هست.
تویی که میتونی به ما کمک کنی راه مستقیمو بذاری جلو پامون.
با کمترین زمان، امنیت بالا، بیایم برسیم بهت.
میشه الصراط المستقيم. خب،
حالا همینجا در قالب همین دعا به ما یاد میده.
میگه اینجور راهی میخوای؟ میگه بله.
میگه راهنمایانی گذاشتم باید پشت سر اونا راه بری.
اینجور راهو نفر به نفر که
نمیشه انزال کرد. خب جناب آقای فلانی شما این کارو فردا بکن.
شب به شب وحی کنن به من که فردا چیکار بکن، اینطوری نیست.
صراط مستقیم اگر میخوای،
صراط الذين أنعمت عليهم.
راه کسانی که بر اونها نعمت بخشیدی.
قرآن کریم مشخص میکنه کسانی که خدا به اونها نعمت بخشیده،
انبیا، صلحا،
صدیقین، شهدا،
انبیا، صلحا، صدیقین، شهدا.
اینا الذين أنعمت عليهماند.
کسانی که خدا بر اونا نعمت بخشیده.
نعمت چیه اینجا؟ این نعمت هدایته.
یعنی کسانی که نعمت هدایت به صراط مستقیم
تو دست اونا گذاشته شده.
یٰس وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ عَلَىٰ صِرَاطٍ
مستقيم تَنزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ.
پیغمبر ببین تو رو فرستادیم که هدایت کنی تو صراط مستقیم که همین قرآنه است.
صراط مستقیم خواستی بنده من، پشت سر پیغمبر برو.
پشت سر جانشینان بر حق پیغمبر برو.
صراط مستقیم رهبر میخواد.
صراط مستقیم پیشوا میخواد
صراط مستقیم پیشرو میخواد.
خدا نعمت هدایت به صراط مستقیم را گذاشته تو دست او و تو پشت سر او باید بری.
میشه صراط الذين انعمت عليهم.
غیر المغضوب عليهم نه اونایی که براشون غضب گرفته شده.
میگه اهدنا الصراط المستقيم.
نمازش تمام نشده، پای
اخبار و راهنماییهای دشمنان خدا میشینه.
نمازت الان، الان گفتی اهدنا الصراط المستقيم.
لذا داریم در روایات بعضیا وایمیستن با خدا که میخوان صحبت بکنن،
هر یه جمله که از surه حمدو میخونن، یه جواب خدا بهشون میده
دندان شکن. حالا من تعابیرش رو دقیق یادم نیست، بعضیاشو یادمه.
میگه بسم الله الرحمن الرحیم.
خدا میگه آره جان خودت.
تو توسل به رحمانیت من کردی.
توسل به اسم من کردی. ملائکه باور نکنیدا، دروغ میگه.
الحمد لله رب العالمين جواب میده خدا.
اياک نعبد و اياک-- دروغ نگو اهدنا الصراط المستقيم.
چرا این حرفو میزنی ؟ همین خدا باهاش درگیر میشه انگار.
همینطور که این داره surه حمدو میخونه،
یه جوابم خدا بهش میده. چرا چرت و پرت میگی؟
تو کی این کارا رو کردی؟ تو میگی اهدنا الصراط المستقيم.
چپ و راست گوشت چسبیده به
اینکه دشمنان خدا چی بهت بگن همونو بری.
نه کار با پیغمبرش داری، نه کار با امامش داری، نه کار با هیچی.
هیچی صراط چطوری شده
اهدنا الصراط المستقيم .
اگر صراط مستقیمی هست صراط الذين انعمت عليهم است.
نه صرا-- نه غی-- نه المغضوب عليهم.
غیر المغضوب عليهم.
خدایا نه راه کسانی که بر آنها غضب گرفتی،
نه راه دشمنانت، نه راه اونایی که دلشون با تو نیست،
عملشون با تو نیست،
رفتارشون با تو نیست، دشمنان تواند ولا الضالین و نه گمراهان.
چون ممکنه یه وقت کسی
دنبال المغضوب عليهم نمیره.
ولی دنبال کیا میره؟ گمراهان.
گمراهان کسانیاند که خودشون احتیاج دارن به چی؟
به هدایت و راهنمایی. تو دنبال اون داری میری.
خودش نمیدونه داره کجا میره.
میگه آقا من میرم دنبال من بیا.
خب خودشم نمیدونه داره کجا میره.
او گم شده، تو هم دنبال او گم میشی
. صراط راه، راهبر میخواد.
راهبر انعمت الذین انعمت عليهم.
انبیا، صلحا،
شهدا، صدقین. راهبر اینا.
راهبر المغضوب عليهم نیست.
ضالین راه گم کردهها به درد راهبری
نمیخورن. امام حق برگزین برای خودت.
امام باطل به درد نمیخورد.
راه گم کرده هم به درد نمیخورد.
ببینید در قالب یه دعا
کلی آموزشه. خدا میخواد بگه یه چیز از من میخوای همینو بخواه.
اگه یه درخواست داری،
اون یه درخواست همین باشه، طلب هدایت به صراط مستقیم باشه، اونم اصولش اینه.
آموزش اصول
اهتداء بصراط مستقیم در قالب همین دعا تو آیه شش و هفت.
پس این آیات چی شد؟ این شد--
خب اینم که صراط الذين انعمت عليهم غير المغضوب ولا الضالین.
این شد چی؟ این شد طلب هدایت به راه راست.
خوب دقت کنید.
طلب هدایت
به راه راست.
اولا اینا به ترتیبه
یعنی ترتیب منطقی داره.
در ارتباط با خدا اول توسل است، در زدن است، اذن خواستن است.
دوم حمد و ثناست.
سوم اظهار عبادت و استعانت، اظهار بندگی و چاکریه.
اقرار به بندگی و چاکریه.
چهارم خواهش و خواستن و طلبه
که این خواهش و خواستن و طلب
بهترین چیزو از بهترین کس بخواه.
چی بخوام؟ حالا surه حمدو خوندم به اوج رسیدم.
خدایا یک مثلاً
خانه خیلی خوبی به من عطا بفرما .
surه حمدو با این... خدایا پول خیلی سرشاری به من بده.
خدایا نمیدونم چه و چه.
یه چیز بخواه. اون چیزی که اگر داشته باشی دیگه همه چی داری
و نداشته باشی هیچی نداری.
اهدنا الصراط المستقيم.
اوج surه حمده و جالب اینجاست
surه حمد با چی تمام میشه؟
دعا. دعا به چی؟ طلب بگید،
هدایت. فاتحة الكتابم که هست درسته؟
surه بعدی که surه بقرهست بلافاصله بعد از حمده چجوری شروع میشه؟
بسم الله الرحمن الرحیم. الف.
لام. ميم. ذلک الکتاب لا ریب فیه.
بگید. آه هدایت خواستی اینا این کتاب
. برای همینه ما تو نماز یه حمدو میخونیم بعد یه surه میخونیم.
این surه ای که بعد از حمد میخونیم،
این اجابت دعاییه که ته surه حمد کردیم.
یعنی دعا و اجابتش نقده
. خدا تو همون جا اجابتو یعنی جایزشو اونچی که خواستی همونجا میذاره کف دسته.
میگه گفتی اهدنا بنده من یکی از این surههای منو بخون.
هر کدومو خواستی این عطیه من به تو.
این هدایت من برای تو.
مگه هدایت نمیخواستی؟ بخون surه توحید رو
بخون سوره قدر را.
بخون سوره ناس را. بخون سوره فلق را.
بخون سوره قارعه را. بخون سوره عادیات را.
بخون شمس را. شما تو این سطحی که گذشت سی و یک سوره از قرآن یاد گرفتی.
هر کدومو خواستی بخون. اونا یکی از عطایای خداست به تو.
جواب اهدنا الصراط المستقيمه دیگه.
مگه نگفتی بهش اهدنا الصراط المستقيم؟
خب بخون. چه طلب هدایت.
خب ببینید چه شد در سوره حمد.
بسم الله الرحمن الرحیم فراز اول.
الحمد لله رب العالمين الرحمن الرحيم مالك يوم الدين.
حمد و ثنا فراز دوم.
با همین مکسها میتونید پله پله یعنی نماز درسته ما ایستادیم ولی
سیر در عالم معنا میکنیم با بسم الله یه پله برو جلو
حمد و ثنا یه پله دیگه میری جلو.
إياك نعبد وإياك نستعين.
یه گام رو به جلو. اهدنا الصراط المستقيم صراط الذين أنعمت عليهم غير المغضوب عليهم ولا الضالين.
گام چهارم. چهار قدم بر میداری.
توسل، حمد و ثنا، عبادت و استعانت خالصانه،
طلب هدایت به راه راست.
بنده اینطوری فهمیدم اگر کسی غیر از این فهمیده بهم بگه.
تمام این چهار تا در یک کلمه جمع
به نام ارتباط با خدا
که این یک کلمه غیر از این چهار
روشی که تو سوره حمد براش بیان شده
هیچ روش دیگهای براش نیست.
یعنی سوره حمد جامعترین بسته ارتباط با خداست.
جامعترین. توسل داره،
حمد و ثنا داره، عبادت و استعانت خالصانه و توحیدی داره،
دعا و طلب هدایت هم داره.
شما قسم دیگری در ارتباط با خدا غیر از این چهار تا پیدا
نمیکنی. هر مدل ارتباطی با خدا پیدا کنی ذیل یکی از ایناست.
یا توسله یا حمد و ثناست یا عبادت و استعانته یا دعاست و طلب هدایته.
دیگه قسم دیگهای نیست. جامعترین و موجزترین و عمیقترین
و دقیقترین بیانی که میشه در ارتباط با خدا تصور کرد خدا در اختیار ما گذاشته به نام سوره حمد.
و تو نماز خوندن اون رو برا ما واجب کرده.
اینو بخون. در
نمازهای يومیه اقلاً ده بار در روز باید بخونیم دیگه.
حالا یا خودمون میخونیم یا امام جماعت میخونه.
اللهم صل على
محمد و آل محمد.
. فرض میکنیم الان در نماز هستیم.
آمدیم با تکبیرة الاحرام هر چیز جز یاد خدا را بر خودمون حرام کردیم.
تکبیرة الاحرام. همه چیز جز یاد خدا، جز توجه به خدا
بر خودمون حرام کردیم.
الله اکبر. با طمأنينه، با توجه، با مکث.
أعوذ بالله من الشيطان الرجيم.
چرا؟ فإذا قرأت القرآن فاستعذ بالله من الشيطان الرجيم.
بسم الله الرحمن الرحيم.
خب اون سیر معانی رو بکن.
بسم الله الرحمن الرحيم.
توسل به اسم الله میجویم
که الرحمن علم القرآن است.
به اسم الله توسل میکنم که رحمتش برای من ابدی است اگر ایمان به قرآن بیارم، اگر عمل به قرآن کنم.
با این توجه میخوام وارد سوره بشم.
بسم الله الرحمن الرحيم.
الحمد لله رب العالمين.
الرحمن الرحيم.
مالك يوم الدين.
چرا همه حمدی که در وجودمه مال اللهه.
رب اوست. رحمت متعلق به اوست.
شروعش با رحمته. مقصتش رحمته.
کاراش رو حساب کتابه. مبدا، مسیر، مقصد عالم خود اوست.
توحید، نبوت، معاد همه با اوست.
پس من کیو جز او ستایش کنم؟
إياك نعبد وإياك نستعين.
فقط و فقط خودت را میپرستیم.
فقط و فقط از تو کمک میخواهیم که ما را یاری کنی.
حالا چه کمکی میخوای؟ اهدنا الصراط المستقيم.
صراط الذين أنعمت عليهم
غير المغضوب عليهم ولا الضالين.
دعا کردی حالا جواب بشنو.
بسم الله الرحمن الرحيم.
إنا أنزلناه في ليلة القدر.
بنده من هدایت خواستی. خب ما نازل کردیم آن را در شب قدر.
کتاب قدر را در شب قدر نازل کردیم.
وما أدراك
ما ليلة القدر.
ليلة القدر خير من ألف شهر.
تنزل الملائكة والروح فيها بإذن ربهم من كل أمر.
سلام هي حتى مطلع الفجر.
هر surه ای که بخونی از قرآن، از surه های
کوتاه آخر قرآن، متوسط، بلند، هر surه ای که بخوانی جواب دعای خودت که اهدنا الصراط المستقيم رو دریافت کردی.
با دست پر نقد
از نماز فراغت پیدا میکنه انسان.
این نماز میشه سرمایه ذکری که
میتونه ما را یک قدم به جلو ببره.
میتونه ما را نگه داره تا نماز بعدی.
خوشا آنان که دائم در نمازند.
یعنی خوشا آنان که ذکر این نماز را به نماز بعدی وصل میکنند.
خدایا به ما این توفیق را عطا کن به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
جلسه قبل