دروس سخنرانی

خلاصهٔ کوتاه

جلسۀ ششم سیاست خارجی در قرآن بر تأثیر جریان منافقین بر سیاست خارجی می‌ایستد و نفاق را تشکلی با تابلو نمی‌داند. آیۀ صدویک توبه دو لایه نشان می‌دهد: اعرابِ حاشیه و اهل مدینه‌ای که بر نفاق خو گرفته‌اند و پیامبر نیز آنان را نمی‌شناسد. یکی از پروژه‌های سورۀ احزاب نفوذ در بیت رهبری است؛ شهید مثقال‌هدی باقری از قول رهبری نقل می‌کند که نفوذ در درجۀ اول روی خودِ رهبر است، با پرونده‌هایی که حسّاسیت را کم و زیاد می‌کنند. لایه‌های بستۀ دور و بری‌ها تفکر را حذف می‌کنند؛ خاطرات قالیباف همین را نشان می‌دهد. تا امر نبریده باید بر پایۀ بیانات عمومی فریاد زد، نه با کد و کانال؛ چون «قضی الله و رسوله امرا» دیگر اختیاری نمی‌ماند. اوامر سلطانیه غیر از احکام عبادی است. میان جنگ و بی‌شرفتی، بی‌شرفتی جنگ را برنمی‌دارد؛ تجربۀ مونیخ و برجام و اورانیوم غنی‌شده همین منطق را دارد. قرآن می‌گوید بزنید تا صلح شود. خالی‌شدن خیابان خطر است. پدیدۀ بیت را امیرالمؤمنین به مالک هشدار داده. مردم مبعوث شده‌اند و دور دوم مذاکره را هوا کرده‌اند. حزب و نماز جمعۀ زنده نداریم. آغاز بقره منافق را با قولِ بی‌ایمان و قلبِ بیمار معرفی می‌کند؛ قلب سلیم قلب ابراهیم بت‌شکن است، نه کیف عبادت. جلسۀ بعد ادامۀ این آیات است.

فهرست مطالب

آغاز جلسه
جریان منافقین، سیبل نیست
دو لایهٔ نفاق: حاشیه و بدنهٔ حاکمیت
پروژهٔ نفوذ در بیت؛ آیۀ یک احزاب
لایه‌های بسته و مین‌ریزیِ دور و بری‌ها
تصمیم‌هایی خلاف نظر صریح رهبری
وقتی امر بریده می‌شود؛ آیۀ سی‌وشش احزاب
اوامر سلطانیه؛ اطاعت از رسول غیر از اطاعت از خداست
جنگ و بی‌شرفتی؛ جملۀ چرچیل و پیمان مونیخ
زنِ رشته‌تاب؛ نکند بافته را باز کنیم
آیۀ یک احزاب؛ پیامبر نیز در معرض اطاعت از منافقین
دورِ بیت را حلقه نکن؛ سخن تلخ را برسان
احترام به میز، نه به شخص
مردم مبعوث شده‌اند؛ فریاد بر پایۀ بیانات
امهات را خراب نکنید؛ صغائر بخشیده می‌شود
گاهی زراره باش، گاهی زید بن علی
جانفدا را بالا آوردید؛ روی آن چه می‌خواهید سوار کنید
کنست به‌ظاهر غیردینی؛ احزاب مذهبی در باطن
نماز جمعه نداریم چون امام جمعه نداریم
شناسایی جریان نفاق در آغاز بقره
قلب سلیم؛ ابراهیم بت را می‌شکند
بیماری رهاشده؛ شیاطین به یکدیگر وحی می‌کنند
دعا و حسن ختام

نکات کلیدی

نفاق را به عبدالله بن اُبی و یک تشکل فروکاستن مثل حواله‌کردن همۀ بحران ارز به یک دلال است؛ قرآن دو لایه می‌گذارد: حاشیه و بدنۀ تخصّصیِ حاکمیت که ادبیات نظام را بلَد است و «لا تعلمهم».
پروژۀ مهم احزاب نفوذ در بیت است. نفوذ اول روی خودِ رهبر است: پرونده می‌برند و می‌آورند تا حسّاسیت کم و زیاد شود. حلقه‌های بسته چنان مین می‌ریزند که عبور شاق می‌شود.
دور و بری‌ها تفکر را حذف می‌کنند حتی وقتی مسئول بفهمد. جلسۀ فهمیدۀ حزب‌اللهی با قالیباف خوش آمد؛ همین که ظرفیّت فهمیده شد، حذف شد.
تصمیم مذاکرۀ هسته‌ای خلاف نظر صریح رهبری را کسانی پیش می‌برند که تجربۀ زیستۀ انکارکنندگان این پدیده ضعیف است.
حرف را از روی بیانات و شروطِ اعلام‌شده بزنید، نه با کد و کانال. اگر کدکشی باشد همه کانال دارند و مردم گیج می‌شوند. طاعت معروف است نه قسم و توجیه.
تا امر نبریده باید مشورت و فریاد داد تا سخن به مقصد برسد. چون رسید — نمونۀ حج و نمونۀ پلیس زن — دیگر «ما کان لمؤمن ولا مؤمنة… الخیرة». ولایت‌مداری آنجا تمام‌کردن است.
اطاعت از رسول در «اطیعوا الرسول» اوامر سلطانیه است: جنگ و صلح و یارانه و موشک. نماز به قصد اطاعت از رسول، به فتوای امام در البیع، باطل است؛ آن اطاعت از خداست.
در جنگ وجودی نمی‌توان نجنگید. چرچیل: بی‌شرفتی را به‌جای جنگ برگزینی، جنگ هم خواهی داشت. مونیخ هزارونهصدسی‌وهشت همان درس است.
اصل توان هسته‌ای تبدیل کیک زرد به اورانیوم غنی‌شده است نه درصد تخلیص. یازده تُن سال نودوچهار معادل بیش از هشتصد کیلو شصت درصد بود؛ اکنون سرِ چهارصد کیلو می‌جنگیم. بعدش حاج قاسم، بعد ضربه، بعد مذاکره، بعد ضربه.
ممتحنه و توبه: بزنید تا مودّت و بازایستادن بیاید. کسانی که صلح را از میز می‌خواهند نه نظر این رهبرند نه قبلی. رئیسی گفت با آمریکا مذاکره نداریم.
نگرانی رهبر خالی‌شدن خیابان است. جنگ از «نجنگ نصلح» بهتر است؛ اگر طرف دست بالا کرد «ان جنحوا للسلم». نکند چون زن جاهلی بافته را باز کنیم.
آیۀ یک احزاب پیامبر را از اطاعت کافر و منافق برحذر می‌دارد؛ یعنی فشار به بیت تا آنجا بوده. برجام از دل رسانه آمد و بیست‌دقیقه‌ای در مجلس گذشت؛ از بیت هم زنگ زدند.
امیرالمؤمنین به مالک: حلقه نزنند دورت؛ تلخ‌گویان نزدیک‌تر باشند. جهادیِ حرف‌زن را ستاد استقبال حذف می‌کند. آدمِ سخت با آدمِ سفره فرق دارد. احترام به میز غیر از احترام به شخص است.
مردم مبعوث شده‌اند و دور دوم را هوا کرده‌اند. فریاد بر همان ده بند و وحدت ساحات. عراقچی نرفته بدهد برود؛ کوه‌نورد است نه صخره‌نورد. مبعوث‌شدن را پشیمان نکنید.
در اُمّهات نباید خفه کرد؛ صغائر بخشیده می‌شود. گاهی زراره، گاهی زید و سنوار؛ قیام نباید بمیرد. بعد از بریدنِ امر، اطاعت تا محور «لا تنازعوا» نشکند.
جانفدا سی میلیون را بالا آورد؛ بستر حزب نداریم. موسی نقیب داشت؛ سیّد رضی و مرتضی رئیس‌النقبا بودند. کنست به‌ظاهر سکولار است و در باطن احزاب حریدی و صهیونیست مذهبی را می‌نشاند.
نماز جمعه کنش لو دادن یهود و نفاق است؛ امام جمعۀ ازپایین وجیه‌شده نداریم. فشار برای نام امام جمعۀ تهران از میان مقبولان مردم.
بقره هشت تا بیست منافق را با قول مضارع و قلب بیمار می‌شناساند. قلب سلیم قلب ابراهیم است که بت می‌شکند؛ خامنه‌ای امتداد جوان‌شدۀ خمینی است. حجرات پانزده: ایمان بی‌ریب به‌علاوۀ بذل مال و جان، همان صداقت است. بیماری رهاشده زیاد می‌شود و شیاطین به هم وحیِ تیتر و تکنیک می‌آموزند؛ اهل هر سیستم همدیگر را پیدا می‌کنند.

اصطلاحات و منابع

اصطلاحات: نفاق حاشیه و نفاق بدنۀ حاکمیت؛ مردوا علی النفاق؛ لا تعلمهم؛ بیت و نفوذ در بیت؛ حلقۀ بسته؛ کانال و کد در برابر بیانات؛ رساندن سخن به مقصد؛ قضی الله و رسوله؛ خیره؛ اوامر سلطانیه در برابر احکام عبادی؛ طاعت معروف؛ وحدت ساحات؛ نجنگ نصلح؛ قلب سلیم و قلب مریض؛ کبائر و صغائر / اُمّهات؛ جانفدا؛ نقیب؛ کنست و صهیونیسم مذهبی؛ امام جمعۀ ازپایین.
آیات محوری: توبه/۱۲ و ۱۰۱؛ احزاب/۱ و ۳۶؛ آل‌عمران/۱۵۹؛ نساء/۵۹؛ نور/۵۳؛ ممتحنه/۷؛ انفال/۴۶ و ۶۱؛ نحل/۹۲؛ منافقون/۱ و ۴؛ مائده/۱۲؛ بقره/۸–۱۰؛ صافات/۸۳–۹۵؛ حجرات/۱۵؛ انعام/۱۱۲.
منابع و نقل‌ها: امام خمینی، کتاب البیع، ولایت فقیه و روایت عمر بن حنظله؛ عهدنامۀ مالک اشتر (جداکردن حلقۀ نزدیکان و نزدیک‌داشتن تلخ‌گویان)؛ اصل صدودَه قانون اساسی؛ پیمان مونیخ و جملۀ چرچیل؛ برجام و یازده تُن اورانیوم غنی‌شده؛ چک فیزیک غنی‌سازی با آقای اسلامی؛ مصاحبۀ رئیسی به نقل بهادری جهرمی.
اعلام جلسه: شهید مثقال‌هدی باقری؛ آیت‌الله خامنه‌ای؛ امام خمینی؛ قالیباف؛ نبویان؛ علی بهادری جهرمی؛ رئیسی؛ امیرعبداللهیان؛ عراقچی و ویتکاف؛ حاج قاسم؛ آقا مجتبی و طرح جانفدا؛ سیّد رضی و سیّد مرتضی؛ زید بن علی و شهید فخ؛ زراره؛ سنوار؛ نتانیاهو؛ عبدالله بن اُبی؛ جمشید بسم‌الله (نمونۀ سیبل‌کردن).

خلاصه توسط مدل از متن کتابیِ جلسه — نقل مستقیم طولانی از عربی لازم نیست.