دروس سخنرانی

خلاصهٔ کوتاه

جلسۀ نهم سیاست خارجی در قرآن بر پارامتر داخلی نفاق می‌ایستد: ناباورانی که پشت فرمان‌اند، نه مسافر بی‌اثر. دین عقلانیّت زمینی را باهوش‌تر نمی‌کند؛ بُعد سنن الهی را به معادله اضافه می‌کند. حمراءالاسد و احزاب یک گزارش را دو نتیجه می‌دهند: منافق می‌گوید فریب بود، مؤمن می‌گوید این همان وعده بود و ایمانش زیاد می‌شود. پیش از جنگ، در جلسۀ شرع‌نگاه به شهید لاریجانی گفته شد این روش جنگ می‌سازد و شورای عالی امنیّت ملّی به لجنی برای روایت ضلع سوم نیاز دارد؛ علم غیب نیست، سنّت است. تسلّط بر روایت زمینی مسئول را از مردم کف خیابان عقب می‌اندازد و ترسو می‌کند. صهیونیست‌ها حریدی را به کنست می‌آورند تا قانون از لایۀ ایدئولوژیک بزاید؛ ما محصول را به شورای نگهبان می‌دهیم نه فرآیند را. قرآن عقل را کار قلب می‌داند؛ شب برای دل است و روز برای معاش. وسع پایین‌تر از طاقت است؛ خدا طاقت نمی‌خواهد. عصیان مسیر یسر را صخره می‌کند و بار ضلع سوم را تنها روی دوش رهبر و مردم خیابان می‌گذارد. پیچیدگی خودساخته استغاثه نیست. ابرتورم یا با جنگ و مواسات جمع می‌شود یا فتنۀ معیشت می‌شود. کسانی که حرکت حاد نفاق کرده‌اند برای بازگشت ویزا می‌خواهند؛ کتمان را توبه بدون بیان نمی‌شوید. دشمن سه بُعد را به دو بُعد می‌کشد و عنصر خفت‌کننده را شریک مذاکره می‌کند.

فهرست مطالب

آغاز جلسه
نفاق، پارامتر داخلی سیاست خارجی
عقلانیّت زمینی و بُعد سنن الهی
حمراءالاسد: گزارش درست، نتیجۀ وارونه
احزاب: یک صحنه، دو خوانش
خاطرۀ جلسۀ شرع‌نگاه؛ شهید خادمی و شهید لاریجانی
مسئولین و کف خیابان؛ تسلّط بر روایت زمینی
هوشمندی ساختار صهیونیستی و خلأ ما در فرآیند قانون
عقل منوّر قرآنی؛ قلب تعقّل می‌کند
شناخت دوبعدی و ترس در تصمیم
شنا در خلیج فارس؛ دوران بی‌عقلی
سه آیه: وسع، طاقت، یسر
قید ایمان و عمل صالح بر قاعدۀ تکلیف به وسع
ذو القرنین: عذاب نُکر در برابر امر یسر
شیرپلا و صدای آب؛ عصیان و پیچیدگی خودساخته
کسی نمی‌داند طرح چیست
فرق وسع و طاقت
دماوند و ادعیۀ کوهستانی
پیچیدگی خودساخته مقدّمۀ استغاثه نیست
ابرتورم، جنگ و مواسات؛ یا فتنۀ معیشت
چرا بعد از «لا یکلّف» دعا آمده است
سه بُعد که روی زمین ابلهانه درمی‌آید
بنی‌اسرائیل از دریا گذشتند و بت خواستند
کنوانسیون‌ها و طراحی از قرن هجدهم
وحدت؛ ویزا برای بازگشت پس از حرکت حاد
مهاجرانی؛ کتمان و «تابوا و اصلحوا و بیّنوا»
دشمن سه بُعد را به دو بُعد می‌کشد
قالیباف را بردند مذاکره؛ پلیس خوب و بد
شب شهادت امام جواد علیه‌السلام
روضۀ هلهله و خطبۀ زینب کبری
نماز دهۀ اوّل ذی‌الحجّه

نکات کلیدی

نفاق در سیاست خارجی یعنی ناباورِ پشت فرمان، نه مسافر بی‌اثر. تأثیر در معادله معیار است نه نیّت خودخواسته.
دین ساحت سوّم — سنن الهی — را به عقلانیّت زمینی اضافه می‌کند. گزارش پتروشیمی و پولاد ممکن است درست باشد؛ نتیجۀ دوبعدی غلط است.
حمراءالاسد: «مردم برایتان جمع شده‌اند» راست است؛ مؤمن ایمانش زیاد می‌شود. احزاب: منافق همان صحنه را فریب می‌خواند، مؤمن تصدیق وعده.
به لاریجانی پیش از جنگ گفته شد این مسیر جنگ می‌سازد. شورا بدون لجنۀ روایت سنن مثل نیروی امنیّتی نداشتن است. فاز به نول بچسبد کنترل می‌پرد؛ علم غیب نیست.
سنّت خدا بدل و تحویل ندارد. اگر ضلع سوم دیده نشود خروجی اشتباه می‌شود؛ مترمربّع مترمکعّب نمی‌شود.
تسلّط بر روایت زمینی انسان را نسبت به روایت الهی بدبین یا هپروتی‌بین می‌کند. مسئول از کف خیابان و هستۀ سخت عقب می‌افتد.
صهیونیست خود را عرفی می‌نامد و حریدی را به کنست می‌آورد تا قانون ایدئولوژیک بزاید. سند قانون‌گذاری رهبری: شرع در منشأ و فرآیند باشد نه فقط در محصول شورای نگهبان.
غفلت از بُعد سوم بازیگر و پارامتر زیاد می‌کند — چین، روسیه، هند، تنگه — و کار را فقط پیچیده می‌کند.
عقل قرآنی عقل نظری نیست؛ قلب تعقّل می‌کند. قرآن را شب با عضلۀ شل بخوان؛ تدبّر مال روز است. روز معاش است؛ کار روحی روز دل را زنگ می‌زند.
شناخت دوبعدیِ زیاد ترسو می‌کند. امیرالمؤمنین: اوّل جوان فکر کند؛ پیر از توِ آن تصمیم را بتراشد. نقطۀ بهینه جوان‌گرایی است.
شنا در خلیج بدون شناخت کوسه مال دورۀ بی‌عقلی است. روایت امام رضا: خدا عقل را می‌گیرد، امر را پیش می‌برد، عقل را برمی‌گرداند.
طرف مقابل ربا را تا بانک و قمار را تا بورس نهاد کرده است. ما ضلع سنن را به تصمیم‌گیر گزارش نمی‌کنیم؛ نفاق و پیچیدگی تصمیم بالا می‌آید.
«لا یکلّف» مطلق نیست؛ قید ایمان و عمل صالح دارد. اصر و فوق طاقت ممکن است بیاید اگر مسیر را عوض کنی. وسع پایین‌تر از طاقت است؛ خدا طاقت نمی‌خواهد.
ذو القرنین: ظالم عذاب نُکر می‌بیند؛ مؤمن امر یسر. خدا یسر می‌خواهد. شیرپلا فلش دارد؛ صدای آب به درّه می‌کشاند.
بار ضلع سوم را نباید فقط رهبر بکشد. مردم خیابان دارند می‌کشند. قرآن مورد حاد را ساده حل می‌کند: باد، جنود ندیده، سکینه، حتی چُرت.
در پیچیدگی کسی طرح را نمی‌داند. عاقلۀ نظام پیدا نیست. وزارت خارجه از کمیسیون نتیجۀ مذاکره را می‌پرسد.
تطوّع طاقت را به وسع می‌آورد. خیلی‌ها زیر پس‌نکی دماوند برمی‌گردند چون روح کم آورده. پیچیدگی خودساخته — طلاقِ تیپ‌وتار — استغاثه ندارد.
ابرتورم دو سه ماه بعد یا با جنگ و مواسات قابل تحمّل می‌شود یا فتنۀ معیشت. چاقو یا در شکم دشمن است یا در شکم خود؛ گوساله‌پرستی «فاقتلوا انفسکم» می‌خواهد.
رزق را با منقاش از دهن خدا نکش. سحر انشای رزق است. کار روحی روز، جز نماز وُسطی، ناجور است مثل خرما در عروسی.
سه بُعد روی زمین ابلهانه دیده می‌شود: میله فولادی را سکه می‌پندارند. بنی‌اسرائیل پا خیس بت خواستند. پس از جنگ دانشگاه برمی‌گردد به نیلی و مشایخی چون مابه‌ازای نهادی نساختیم.
کنوانسیون‌ها از قرن هجدهم مابه‌ازای نهادی یهود است. لایحۀ منع خشونت علیه زنان لزوماً سخن رهبری نیست. اصول‌گرای برجام‌شده از اصلاح‌طلب خطرناک‌تر است.
پس از حرکت حاد نفاق، وحدت ماستمالی نیست؛ ویزا و امتحان دوباره است. «مردوا علی النفاق» طرّاح‌اند؛ معترف به گناه مخلوط را منافق نخوان، صدقه و دعا طهارتشان می‌کند.
کتمان بیان واجب لعنت خدا و لعنت‌کنندگان است. توبه: تابوا و اصلحوا و بیّنوا؛ آبرو را در همان صفحه درست کن. عمامه سیبل پشت است چون حرف الهی نوعاً سفیهانه می‌نماید.
دشمن سه بُعد را به دو بُعد می‌کشد. قالیباف باید خفت قانون اقدام راهبردی می‌کرد؛ هفده روز پیش از مذاکره اسمش را آوردند و شریک مذاکره شد. دو به هشت رفتند. پلاکارد شروط رهبری را پایین می‌کشند.

اصطلاحات و منابع

اصطلاحات: نفاق به‌معنای ناباورِ پشت فرمان؛ عقلانیّت زمینی / روایت الهی / بُعد سوم یا ضلع سنن؛ حمراءالاسد؛ احزاب؛ لجنۀ روایت سنن در شورای عالی امنیّت ملّی؛ مشاوران غیررسمی؛ فرآیند و محصول در قانون‌گذاری؛ فتوای معیار و شورای نگهبان؛ کنست و حریدی؛ عقل منوّر قرآنی و تعقّل قلب؛ وسع و طاقت و اصر؛ یسر و عسر؛ عذاب نُکر؛ عصیان و پیچیدگی خودساخته؛ مواسات و انفاق فی‌سبیل‌الله؛ مردوا علی النفاق در برابر معترفان به گناه مخلوط؛ ویزای بازگشت سیاسی؛ کتمان و بیان؛ پلیس خوب و بد در مذاکره؛ قانون اقدام راهبردی.
آیات محوری: آل عمران/۱۷۳؛ احزاب/۹ و ۱۲ و ۲۲ و ۳۹؛ فاطر/۴۳؛ حج/۴۶؛ ق/۳۷؛ نبأ/۱۱؛ بقره/۵۴ و ۱۵۹ و ۱۶۰ و ۱۸۴ و ۱۸۵ و ۲۳۸ و ۲۸۶؛ اعراف/۴۲ و ۱۳۸ و ۱۵۷؛ کهف/۸۷ و ۸۸؛ شعراء/۶۳؛ توبه/۱۰۱ و ۱۰۲ و ۱۰۳.
نقل‌ها و منابع دیگر: تعبیر «روایت الهی» از استاد عابدینی؛ خاطره و پیشنهاد به شهید لاریجانی در جلسات شرع‌نگاه پیش از جنگ؛ بند اوّل سند کلّی قانون‌گذاری رهبری در منشأیّت شرع؛ اصل‌های نودوچهار و نودوشش و نودوهشت؛ روایت امام رضا علیه‌السلام در سلب عقل برای نفوذ امر؛ بیت حافظ در کار روز و زنگ دل؛ علّامه در ترجمۀ «یطیقونه»؛ کنوانسیون استانبول و لایحۀ منع خشونت علیه زنان؛ قانون اقدام راهبردی؛ نماز دو رکعتی واعدنا در دهۀ اوّل ذی‌الحجّه.
اعلام جلسه: شهید خادمی؛ شهید مرتضی لاریجانی؛ آیت‌الله خامنه‌ای؛ امام رضا علیه‌السلام؛ جوادالأئمّه و امام رضا؛ زینب کبری؛ دکتر نیلی و دکتر مشایخی و آقای مسعودی؛ محمّدباقر قالیباف؛ عراقچی و همتی؛ عطاءالله مهاجرانی؛ حسن روحانی؛ کیسینجر؛ رضا پهلوی.

خلاصه توسط مدل از متن کتابیِ جلسه — نقل مستقیم طولانی از عربی لازم نیست.