دروس سخنرانی

خلاصهٔ کوتاه

جلسۀ چهاردهم سیاست خارجی در قرآن از صفحهٔ سیصد و سی‌وهشت حج و آیات دوازده و سیزده مائده آغاز می‌شود: قصاص سر جای خود است اما اصل کار چشم‌انداز پیامبر است. منافق و «فی قلوبهم مرض» دین را عرفی می‌کنند تا با دو دوتا چهارتا جور درآید؛ قساوت قلب خیال‌پردازیِ «خدا گفته من نمی‌کنم» نیست، تحریف کلام و کتمان فضل است. میثاق بنی‌اسرائیل میثاق ولایت و اقامه است نه قرار فوتبال؛ دوازده نقیب حزب را از شلختگی نگه می‌دارند. تکفیر سیئات در فرد و اجتماع اگر کار درشت نباشد خُرده‌ریز را می‌پوشاند. نظام قرآن امامت و امت است نه دیوان‌سالاری؛ قانون اساسی میان ولایت و رهبری تهافت دارد. حظّ ولایت را که بیرون بکشی عداوت تا قیامت می‌ماند. سورهٔ نساء نفاق را از زاویهٔ ناموس و خانواده می‌خواند؛ میل عظیم سلاح جنگ است نه بحث موی پیدا. «واسألوا الله من فضله» خارج از قاعده است و نفاق آن را کتمان می‌کند. ابراهیم نمی‌گوید تبعیدم کردند؛ می‌گوید به سوی پروردگارم می‌روم. الگوی ما فاطمه و علی است نه مریم و یحیی. العاقبة للمتقین دنیاست و آخرت. تضرع خاکساری است؛ طبس و نائین را شانس نخوانید، بکشید بالا. فضل جعبهٔ سیاهِ نتیجه نیست. ده نقیب روایت زمینی دادند؛ ذوق باید ذوق موسی باشد. والی تاکسی سوار شود. دو ادبیات: استضعاف‌ـ‌استکبار برای توده، حق‌ـ‌باطل برای ام‌القری. علوم انسانی فضل را برنمی‌تابد. روضهٔ علمدار و هشدار دربارهٔ نائب بعدی.

فهرست مطالب

آغاز جلسه
چشم‌انداز پیامبر اصل کار است
قساوت قلب خیال‌پردازیِ استکبار نیست
میثاق با ولایت؛ سورهٔ مائده سورهٔ ولایت است
نقیب؛ حزب نباید شلخته باشد
تکفیر سیئات در فرد و در اجتماع
تهافت قانون اساسی؛ ولایت نه رهبری
نقض میثاق؛ حظّ ولایت را که بیرون بکشی عداوت می‌ماند
سورهٔ نساء سورهٔ منافقین است؛ زاویهٔ ناموس
تمنّی نکنید؛ از فضل بخواهید
ابراهیم نمی‌گوید تبعیدم کردند
استنكاف از عبادت را خیال‌پردازی نکنید
الگوی ما مریم و یحیی نیست؛ فاطمه و علی است
العاقبة للمتقین؛ دنیا و آخرت هر دو
بأساء و ضرّاء؛ تضرع خاکساری است نه گریه
فضل جعبهٔ سیاهِ نتیجه نیست؛ فرایند است
تاکسی سوار شو؛ احتجاب والی
دو ادبیات: استضعاف‌ـ‌استکبار، و حق‌ـ‌باطل
علوم انسانی هنوز این فضل را برنمی‌تابد
روضهٔ علمدار

نکات کلیدی

قصاص و خونخواهی باید برنامه‌ریزی شود؛ اصل اما امنیه و چشم‌انداز پیامبر است. وعدهٔ بزرگ الهی روی همین چشم‌انداز است.
دینِ کامل به فهم عرفی جور درنمی‌آید؛ از این‌رو تحریف می‌شود. ساعت‌ها حرف سیاسی بی‌نام خدا و بی‌سنن الهی نشانهٔ دین عرفیِ منافق است.
قساوت قلب گریه نکردن نیست؛ اصل قرآنی‌اش تحریف کلام از موضع است. اشک معرفتی مثبت است اما معیار جداسازی در عرصه‌های سخت، چشم‌انداز است.
میثاق با ولی برای اقامهٔ دین است. وارد چشم‌انداز شدن و حکومت را برای آن عوض کردن خود میثاق است؛ دکمهٔ پشیمانی ندارد.
نقیب نقب‌زده و آبرودار است؛ بدون او حزب شلخته می‌شود. اقامهٔ نماز غیر از نمازخواندن است؛ زکات یعنی قلهٔ ثروت و درهٔ فقر ساخته نشود.
اگر کبائر ترک شود خُرده‌ریز تکفیر می‌شود؛ پررویی همان خُرد را درشت می‌کند. در اجتماع نیز اگر کار درشت نباشد زیگزاگ بخشیده می‌شود. ملت تا اینجا کارش را درست کرده؛ منظور قرآن مؤمنین است نه عنوان اداری.
دیوان‌سالاری باید خادم امامت و امت شود وگرنه از یک سوراخ هزار بار گزیده می‌شوی. قانون اساسی ولایت و رهبری را قاطی کرده؛ جمهوری سوم اگر گره ولایت را بردارد نه بگشاید، از آن سو فهمیده‌اند مانع کجاست.
صراط مستقیم ولایت در اقامه است؛ راه‌رفتن با صورت اقامه نمی‌دهد. نقض میثاق حظّ ولایت را از یاد می‌برد؛ محور وحدت که بیرون رود عداوت تا قیامت می‌ماند.
نساء و احزاب و طلاق و تحریم نفاق را ناموسی طراحی می‌کنند. میل عظیم سلاح است؛ قانون را صیانت از خانواده بنامید. میدان‌ها خطای محاسباتی را جبران می‌کردند.
تمنّی فضل دیگران نکنید؛ از فضل خدا بخواهید که خارج از قاعدهٔ اکتساب است. بخل و امر به بخل و کتمان فضل — نه غزه نه لبنان — دو عقلانیت می‌سازد.
ابراهیم می‌گوید به سوی پروردگارم می‌روم نه اینکه تبعیدم کردند. امامان شهید تبعید و زندان را ادامهٔ مأموریت می‌دیدند.
استنكاف مسیح و ملائکه نیست؛ ابا یا اشفاقی است یا استکباری. گندگی نفاق منطق دارد: «مرا از آتش آفریدی». دو دست خلقت آدم حجت تواضع است. عالین مهیم‌اند نه مدبّر امر.
الگوی ما فاطمه و علی است با خانواده، نه مریم و یحیی و عیسی. باید در جهنم کار و زن و بچه و پسند و نپسند وارد شد تا بالاتر از پسند بیاید؛ امام می‌گفت درود و مرگ بر خمینی در من یکسان است.
اجور غیر از فضل است؛ نفاق فضل را کتمان می‌کند تا معادله به‌هم نریزد. العاقبة للمتقین هم دنیاست هم آخرت؛ قرآن نمی‌گوید بی‌کله بزن فقط آخرت را بچسب.
تضرع خاکساری است نه گریه. بأساء و ضرّاء را که به حسنه بدل کنند اگر بگویند پدران ما را هم می‌رسید، اخذ بغتة است. طبس و نائین را شانس نخوانید؛ بکشید بالا تا برکات آسمان و زمین.
فضل در فرایند پایمردی است نه جعبهٔ سیاهِ نتیجه. ده نفر روایت زمینیِ «قوم جبّار» دادند؛ روایت دو نفر وقتی روایت موسی است که ذوق، ذوق ولی باشد. وگرنه تیه است.
در مشورت ترسو نباشد که از کارها سست می‌کند. احتجاب والی تنگی و کمی علم است؛ تاکسی سوار شو، تابلو را شهر نپندار، از کوه تا فرمانیه تا روستا ببین. حق پیشانی‌بند ندارد. امین باید خبر تلخ ببرد.
با توده ادبیات فطری استضعاف و استکبار بگو: جنگ تریاک، کاپیتولاسیون، خط‌کشی پرتغال و اسپانیا و انگلیس، یک‌سوم نخود لرستان خشخاش. ادبیات حق و باطل مال ام‌القری است و روی ساختار دیگران پیاده نمی‌شود.
علوم انسانی «یزیدهم من فضله» را در تصمیم نمی‌نشاند. لایهٔ یک اگر با معارف پیش رود مسدَّد است. هر کس آتش ابراهیم را برنمی‌تابد؛ تخفیف انفال به‌خاطر ضعف باور است.
نائب امام زمان گرفته شد؛ قدر ندانستیم. با نائب بعدی همان شل‌رفتاری نشود. علمدار مشک می‌آورد نه دست؛ قرار آبرو برای خود نبود.

اصطلاحات و منابع

اصطلاحات: امنیه و چشم‌انداز پیامبر؛ فی قلوبهم مرض؛ دین عرفی؛ قساوت قلب به‌معنای تحریف؛ میثاق ولایت و اقامه؛ نقیب و نقیب‌السادات؛ تکفیر سیئات فردی و اجتماعی؛ نظام امامت و امت در برابر دیوان‌سالاری؛ ولایت در برابر رهبری؛ سواء السبیل؛ حظّ مما ذکروا به؛ محور وحدت؛ میل عظیم و دفاع موزاییکی خانواده؛ من فضله و کتمان فضل؛ دو عقلانیت؛ ابای اشفاقی و استکباری؛ ملائکهٔ مهیم و مدبّرات امر؛ العاقبة للمتقین دنیا و آخرت؛ تضرع به‌معنای خاکساری؛ توصیف به شانس؛ فضل در فرایند نه در نتیجه؛ ذوق موسی؛ تیه؛ احتجاب والی؛ نمونه‌گیری تاکسی‌محور؛ ادبیات استضعاف‌ـ‌استکبار و ادبیات حق‌ـ‌باطل؛ ام‌القری؛ قلب مسدَّد.
آیات محوری: حج/۵۳–۵۴؛ مائده/۱۲–۱۴ و ۲۱–۲۲ و ۸۳ و ۱۱۱؛ نساء/۲۷ و ۳۱–۳۲ و ۳۷ و ۱۷۲–۱۷۳؛ فاتحه/۶–۷؛ ملک/۲۲؛ صافات/۹۹؛ بقره/۳۴؛ اعراف/۱۲ و ۹۴–۹۶ و ۱۲۸؛ احزاب/۷۲؛ ص/۷۵؛ مریم/۲۲ و ۷۱–۷۲؛ ابراهیم/۲۷؛ آل‌عمران/۱۴۸؛ قصص/۸۳؛ طلاق/۳؛ شعراء/۶۲؛ انفال/۶۶.
روایات و منابع: «ما جفت الدموع إلا لقسوة القلوب»؛ «لا تنظروا إلى صغر الذنب»؛ نامهٔ پنجاه‌وسهٔ نهج‌البلاغه به مالک اشتر (احتجاب و مشورت با بخیل و جبان)؛ کتاب صلحی که همهٔ صلح‌ها را بر باد داد؛ جنگ تریاک؛ کاپیتولاسیون؛ قلعهٔ پرتغالی‌ها در هرمز.
اعلام: استاد قاسمیان؛ میهمانان اهل سنت ترکیه؛ آیت‌الله خامنه‌ای؛ آقا مجتبی (نخستین پیام و نمونه‌گیری تاکسی‌محور)؛ آیت‌الله عاصمی (نگه داشتن میدان‌ها)؛ امام خمینی؛ شهید مثقال‌خدا؛ سید مرتضی و نقیب‌السادات؛ ابراهیم و موسی و عیسی و مریم و یحیی؛ قمر بنی‌هاشم.

خلاصه توسط مدل از متن کتابیِ جلسه — نقل مستقیم طولانی از عربی لازم نیست.