دروس سخنرانی

خلاصهٔ کوتاه

جلسۀ پانزدهم سیاست خارجی در قرآن، بحث «من فضله» را تکمیل می‌کند: جریان باطل بُعد سوم حق را کتمان می‌کند و شما را به منطق دوبعدی می‌کشد. نقطهٔ تمایز انقلاب مقاومت است نه گردشگریِ فسق و نه تخت جمشید و نه کاخ؛ جماران و ایستادگی در برابر آمریکا همان چیزی است که دنیا تشنه‌اش است. توبه ۲۸ مشرکان را پلید می‌داند و ورودشان به حریم توحید را منع می‌کند؛ اگر از تنگدستی ترسیدید خدا از فضل بی‌نیاز می‌کند. باید با کسی که هویت تو را می‌زند جنگید تا صاغر شود؛ حق را صاغر کردن، میانجیِ آمریکایی‌دیده و تفسیر بند پنج به‌جای نبذ کل پیمان، همان مسیر گلستان است. انوثت ملائکه و «عزیر ابن‌الله» مبنایی است برای انفعال خدا در عالم؛ ربا و «ید الله مغلوله» همان مبنا را به اقتصاد و نظامی می‌کشاند. سرّ القدر و سبق کتابی الهامِ مسیر است نه جبر زمانی. قصاص حیات است و پرچم یا لثارات الحسین مقدمۀ مهدوی است؛ ادبیات فطری قرآن استضعاف و استکبار است و باید جریان یهود را از پشت دیوار بیرون کشید.

فهرست مطالب

آغاز جلسه
نقطهٔ تمایز؛ بُعد سومی که کتمان می‌کنند
گردشگری و تصویر بزک‌کرده
زنجیرهٔ نعمت و بعثت امت
مشرکان پلیدند؛ پادگان توحید را آلوده نکنند
اگر از تنگدستی ترسیدید؛ خدا از فضل بی‌نیاز می‌کند
بجنگ تا صاغر شود؛ حرمت امامزاده را متولّی نگه می‌دارد
سرگور اوزلی؛ میانجی‌ای که از پشت می‌بندد
عُزیر ابن‌الله؛ انوثت ملائکه یعنی انفعال خدا در عالم
مریم: نزدیک است آسمان‌ها بشکافد
نجم: پسر برای شما، دختر برای خدا
چرا عُزیر ابن‌الله نه موسی؛ سرّ القدر
سبق کتابی؛ فرح غیر از شادی است
زخرف؛ خدا را پاره‌پاره کردن و انوثت ملائکه
انثی یعنی انفعال؛ ضرب‌المثل روسی
ربا؛ دست خدا بسته است
ربّ اعلی؛ خرده‌فرهنگ آزاد، نظم جهانی دست‌نخورده
یا لثارات الحسین؛ قصاص حیات است
ادبیات مستضعف و مستکبر
جریان یهود را از پشت صحنه بیرون بکش
روضه و دعا

نکات کلیدی

در همۀ امور انقلاب باید نقطهٔ تمایز را جست؛ فوتبال و کشتی و فناوری خوب است اما مایز نیست. مایز مقاومت است: جماران، نخوردن از آمریکا، الگوی حاج قاسم نه تایلند و کیش.
دنیا ایران را با تخت جمشید نمی‌خواهد؛ معادلش را خود دارد. تشنۀ بُعد سوم است که کتمان می‌شود.
نعمت زنجیر است؛ اطرافش را که بگیری و شکر کنی حلقه‌های بعد می‌آید. امت مبعوث باید در امم دیگر بعثت ایجاد کند.
«نجس» در توبه ۲۸ پلیدی شرک است نه نزاع فقهی؛ پادگان توحید را آلوده نکنند. درخت طیّب حتی از کود خبیث میوۀ توحیدی می‌دهد.
اگر از قطع پول ترسیدید خدا از فضل می‌دهد و اجر را تمام می‌کند و می‌افزاید. دلبری ما از مقاومت است نه از بزک.
با جنگنده باید جنگید تا جزیه بدهد و صاغر شود. امیرالمؤمنین برج بن مسهر را با تندی نشاند. حرمت امامزاده را متولّی نگه می‌دارد؛ حق را صاغر نکن.
انتقام رهبری شخصی نیست؛ جایگاه امام المسلمین و محور را زده‌اند. پیام «باشم یا نباشم» غصه‌دار است. خلاف رهبری رفتن و تفسیر بند پنج به‌جای نبذ کل پیمان، همان مسیر است.
میانجی سید عاصم منیر مثل سرگور اوزلی است: عباس میرزا می‌جنگید، سفیر بریتانیا دوستی با روس را جا انداخت و گلستان بسته شد.
انثی یعنی انفعال؛ گفتن اینکه ملائکه ماده‌اند یعنی خدا در عالم فعال نیست. سورهٔ توحید و مریم و نجم همین را می‌کوبند. عُزیر ابن‌الله چون بازنویس تورات و تلمود است نه موسی.
سرّ القدر مسیر الهی را پاکوب می‌کند: وحی به یوسف در چاه، به حواریون، به مادر موسی. توقع الهام داشته باش. سبق کتابی دهری است نه زمانی؛ خروجی‌اش این است که الکی اسف و فرح قارونی نکنی. طلب را زیبا برگزار کن؛ فوق رزق درنمی‌آید.
مترفین مبانی معرفتی را می‌سازند تا راه انبیا بسته شود. اقتصاد دانشگاه شریف از شیکاگو است؛ وزیر دیگ بشوید یا نه خروجی همان است.
ربا می‌گوید بیع مثل رباست؛ یهود می‌گوید دست خدا بسته است. «مرگ خدا» و ربّ اعلی یعنی پوشش جهانی دست او، خرده‌فرهنگ نماز و کشتی آزاد تا از نظم جهانی و دفاع موزاییکی خانواده خارج نشوی. حرث و نسل را می‌زنند؛ خودشان پرولدند.
قصاص حیات است؛ دوقطبی جعلی انتقام در برابر معیشت و حجاب در برابر آزادی را نپذیر. سیاهه باید اجرا شود. پرچم قرمز یا لثارات الحسین استعاره نیست؛ مقدّمۀ ظهور و ضربه‌خور نفاق داخلی است.
ادبیات فطری قرآن مستضعف و مستکبر است نه فقط حق و باطل. امت وسط باید این را به دنیا نشان دهد. عدل مهدوی را با لثارات ترکیب کن. دشمن انبیا و آمران به قسط — معادل ولی فقیه — را می‌کشد. جریان یهود از پشت دیوار است؛ از پشت صحنه بیرونش بکش.

اصطلاحات و منابع

اصطلاحات: نقطهٔ تمایز / نقطهٔ مایز؛ بُعد سوم و منطق دوبعدی؛ کتمان فضل؛ من فضله؛ نجس به معنای قذارت و پلیدی؛ شجرهٔ طیبه و خبیثِ نکد؛ صاغر و جزیه؛ نبذ پیمان بر سواء؛ انثی و انفعال؛ مدبّرات امر؛ سرّ القدر؛ نفس مُلهِمه؛ سبق کتابی و قبل دهری؛ فرح در برابر شادی؛ خرکیف قارونی؛ اجملوا فی الطلب؛ مترفین امت؛ ید الله مغلوله؛ ربّ اعلی و خرده‌فرهنگ؛ اهلاک حرث و نسل؛ یا لثارات الحسین؛ ثار و قصاص؛ استضعاف و استکبار؛ امت مبعوث و امت وسط؛ آمران به قسط؛ امّ‌القرای مقاومت.
آیات محوری: نساء/۳۷ و ۱۷۳؛ توبه/۲۸–۳۰؛ ابراهیم/۲۴؛ اعراف/۵۸ و ۱۳۷؛ انفال/۵۸؛ محمد/۴؛ اخلاص/۳؛ مریم/۸۸–۹۳؛ نجم/۲۱–۲۳؛ بقره/۱۷۹ و ۲۰۵ و ۲۵۹ و ۲۷۵؛ یوسف/۱۵؛ مائده/۶۴ و ۸۲ و ۱۱۱؛ قصص/۵ و ۷ و ۷۶؛ حدید/۲۲–۲۳؛ آل‌عمران/۲۱ و ۱۷۰؛ زخرف/۱۵–۲۳؛ حشر/۱۴؛ نازعات/۲۴؛ فصلت/۳۰.
منابع و اعلام: استاد قاسمیان؛ نهج‌البلاغه (حکمت اطراف النعم؛ کلام به برج بن مُسهِر طائی)؛ روایت نفث در روع و اجملوا فی الطلب؛ امام خمینی و جماران؛ رهبر شهید آیت‌الله خامنه‌ای (پیام خونخواهی؛ «باشم یا نباشم»؛ تشییع و پرچم قرمز مصلی)؛ شهید حاج قاسم سلیمانی؛ سید عاصم منیر؛ سرگور اوزلی و عباس میرزا و پیمان گلستان و نبرد اصلاندوز؛ عُزیر و تلمود؛ جعفر کذّاب؛ سیّد احمد خمینی؛ آقای بهشتی‌پور؛ چه گوارا و کاسترو و لومومبا؛ چرچیل و بوش پدر و تاچر و گلدا مایر؛ دانشگاه شریف و اقتصاد شیکاگو؛ آینده‌هوون و فیلیپس؛ مقبل کاشانی.

خلاصه توسط مدل از متن کتابیِ جلسه — نقل مستقیم طولانی از عربی لازم نیست.